İnsan normalde gökyüzüne uzun uzun bakmaz ama soğuk algınlığından yatarken kafasını kaldırır ve orada çok bambaşka bir şey görür. Sarsılır. Oysa biz bilmeyiz ama yukarısı hep öyledir; o bulutlar, o ışık ve gölge oyunları hep vardır.

Yeni bir keşif için, yeni yerler değil, yeni bir bakış açısı gerekir.

Gerçek yolculuk, aynı gözlerle yüz değişik ülkeyi dolaşmak değil, aynı ülkeyi yüz değişik gözle görebilmektir.

Her tarafta beni izleyen gözleri görür oldu gözlerim, Gözledikçe alemi gelişmekte sözlerim.

Siz Kendinizi Değiştirirseniz, Herkesin Değiştiğini Ve Geliştiğini Göreceksiniz.

Neden bu kadar karamsarsın? Sen neden değilsin? çevrene bakmıyor musun hiç?

Ben her aktörün mutlaka vizörden bakmayı denemesi, hatta bakmayı bilmesi gerektiğine inanıyorum. Biz aktörler; görünmeyi bu kadar seven insanlar olarak, görmeyi bilmeden işimizde başarılı olamayız.

Göz, kendisinden başka herşeyi görür.

Gözümüzdeki kıymık en iyi büyüteçtir.

Einstein'ın eski yeni bütün giysileri aynıydı, sadece otistikler çok başka bakarlar.

Bir insan kendini izlemezse asosyal kalır, kendini izlemeyi öğrenmek de bebekken anne tarafından izlenmekle başlar.

Dünyaya bakış açımızın sağlam temelleri ve derinlik veya sığlığı çocukluk yıllarında oluşur. Bu görüş daha sonra özenle düzeltilir ve mükemmel hale getirilir, ama özde değişmeden kalır.

Benim aklım var, kendim anlıyorum. Gözüm var, görüyorum.

Hayat siyah ya da beyaz değildir. Milyonlarca gri alan var, siz bulmadınız mı onları?

Karşınıza çıkan herkes size bir şey öğretmek için gelmiştir.

Benim kuşağımın en büyük keşfi, bir insanın tutumunu değiştirerek hayatını değiştirebileceğini öğrenmiş olmasıdır.

Bizim rahat bırakılmaya ihtiyacımız yok. Ara sıra bir şeylerden gerçekten rahatsız olmamız gerekiyor.

Şunu kalbinize iyi yazın: Her gün "yılın en iyi" günüdür.

Kavramak için görmek, görmek için de dikkatle bakmak gerek.

Ve dünyanın gözleri
İzliyor şimdi.