Peter Gabriel

Zamanımı yitirdim, yerimi yitirdim
Gökyüzü mavisinde
Yüzünü aydınlatan bu iki mavi göz
Gökyüzü mavisinde.

Korkarım denizde yüzmekten
Karanlık şekiller altımdayken
Her yudumladığım korku beni küçültür,
Sonuçsal olmayan şeyler ortaya çıkar.
Alarmlar tetiklenir,
Anılar canlanır.
Olması gerekenler değildir olanlar.

Vaz geçme
Çünkü arkadaşların var
Vaz geçme
Henüz yenilmiş değilsin
Vaz geçme
İyileştireceğini biliyorum.

Kırmızı yağmur geliyor,
Kırmızı yağmur.
Kırımızı bir yağmur boşanıyor,
Boşanıyor her tarafıma.

Sadece
sevgi
üretebilir
sevgiyi.

Yüreğimde
taşıdığım şey,
Bizi daha bir yaklaştıracak
ya da uzaklaştıracak.

Ve dünyanın gözleri
İzliyor şimdi.

Bir muma üfleyebilirsin
Ama bir ateşe üfleyemezsin
Bir kere ateş tutuştuğunda
Rüzgâr onu daha yükseğe iter.

Sadece belirsizlik içinde
Tümüyle çıplak ve hayattayızdır.