Yıldım ömrümün kalıplarından. Beni duy ve anla.

Anlamak istemeyene bir şey anlatamazsın oğlum, uğraşma!

Çoğu zaman seni güvende tutan şey bilmediklerindir.

Anlamadan yaşanıyor da yaşamadan anlaşılmıyor.

Hayatı yaşamak lazım. 'Ne olacak acaba yarın?' diye düşünmeden... Tolstoy'u okumak lazım, Dostoyevski'yi okumak lazım, Yaşar Kemal'i okumak lazım, Orhan Veli'yi, Sait Faik'i bilmek lazım; Erkan Oğur'u dinlemek lazım, dünya müziğiyle etnik müzikle yakınlık kurmak lazım. Hacı Arif'i tanımak lazım, Itri'yi bilmek lazım. Bunlarla yaşadıkça hayatın zenginleşir ve zaten sen kendi hayatını kurarsın o zaman. Benim tavsiye ettiğim hayat budur yeğen!

"Mutluluk, yetinmektir. Mutluluk, anlamaktır."

Hayat yalnızca geriye doğru anlaşılabilir. Fakat ileriye doğru yaşanmalıdır.

Bilgisizce yaşanan bir hayat tatsız tuzsuz, endişeli geçer; her şeyi geleceğe atar.

Hayat, geriye doğru anlaşılır ama ileriye doğru yaşanır…

Sadece bir yaşamı anlamak için dünyayı yutmalısınız.

Hayat ileri yaşanır ama tersine yargılanır.

Din hakkında beni endişelendiren, onun insanlara anlamamakla yetinmeyi öğretmesidir.

Bir kültürü yok etmek için kitapları yakmanıza gerek yok. İnsanların okumayı bırakmasını sağlayın yeter.

Kitapları yakmaktan daha kötü suçlar vardır. Bunlardan biri onları okumamaktır.

Yaşıyor ama bilmiyor yaşadığını.

Hiç anlamamak, anladığını zannetmekten iyidir.

Yapanı anlamamak, ne yapıldığına veya neden yapıldığına dair kesin bir bilgiye sahip olmamaktır.

Ne var ki anlamadığı şeye önem atfetmek cahilin doğasında vardır.

Hayat öylesine bir gizemdir ki onu kimse anlayamaz ve kim onu anladığını iddia ederse o sadece bilgisizdir. O ne dediğini bilmiyordur, o ne saçmaladığını bilmiyordur. Eğer sen bilge isen anlayacağın ilk şey şudur: Hayat anlaşılamaz.

İnsanlar hakkında yüzeysel yargılarda bulunmak için Kur'an'ı kullanmak, yalnızca onu anlamayanların yapabileceği bir şeydir.