Yaşamak çok nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur.

Hayatın anlamı sadece hayatta olmaktır. Bu çok sade, çok açık ve çok basit.

Eğer hayatın anlamı olsaydı, onda anlam aranmazdı.

Canlıları hayatta bırakan yiyecek değildir, bağlanacak bir şey bulmalarıdır, hiç bağsız bir can olmamıştır.

Hayat bir kuruluşun değil, bir yıkılışın ifadesidir. Neden doğuyoruz? Ölmek için neden kuruyoruz? Yıkmak için.

Uzaktan bakıldığında, teması yitiriş olan dev bir gösteriden başka bir şey değil bu hayat.

Bu insanlar dünyada nasıl yaşamak lazımsa öyle yaşıyorlar, vazifelerini yapıyorlar, hayata bir şey ilave ediyorlardı. Ben neydim? Ruhum, bir ağaç kurdu gibi beni kemirmekten başka ne yapıyordu? Şu ağaçlar, onların dallarını ve eteklerini örten karlar, şu ahşap bina, şu gramofon, şu göl ve üzerindeki buz tabakası ve nihayet bu çeşit çeşit insanlar hayatın kendilerine verdiği bir işi yapmakla meşguldüler. Her hareketlerinin bir manası vardı, ilk bakışta göze görünmeyen bir manası. Ben ise, dingilden fırlayarak, boşta yuvarlanan bir araba tekerleği gibi sallanıyor ve bu halimden kendime imtiyazlar çıkarmaya çalışıyordum. Muhakkak ki dünyanın en lüzumsuz adamıydım. Hayat beni kaybetmekle hiçbir şey ziyan etmeyecekti. Hiç kimsenin benden bir şey beklediği ve benim hiç kimseden bir şey beklediğim yoktu.

Buradan sonra neler olacak? Nereye gidiyoruz? Cennet diye bir yer yok mu?

İş, erken doğmakta değil, Gelmişken yaşamakta…

Yiyordunuz içiyordunuz  Yaşamıyordunuz ki.

Bugün, mevcut olan her şeydir; şimdi senin var olduğun, her zaman var olacağın yegâne zamandır. Yaşamak istersen ya şimdi olacaktır ya da asla olmayacaktır.

Tutkular insanı 'yaşatır', akıllılık ise sadece onun varlığını 'sürdürür'.

İnsan ancak kaybetme cesareti gösterdiğinde, her şeyi, sadece kaderini değil ismini ve kentsoyluluğunu da üzerinden attığında, bir de her günü son günüymüş gibi yaşadığında gerçekten yaşar.

Can sıkıntısından dünyaya geldiler ve can sıkıntısıyla lanetlendiler.

Tüm insanlar bu dünyayı sadece ziyaret eden benlikleriz.

Gezip görecek, hayatın tadını çıkaracak, sonra da yatıp öleceksin...

Neden buradayız bilmiyorum, ama eğlenmemiz için olmadığı kesin.

Bunalıma girmek ve kendi varlığınızın dışında evrene anlam atfetme ihtiyacı duymak yerine kendi anlamınızı kendiniz yaratın ve güneşin altında geçirdiğiniz şu kısa andan keyif alınız.

Artık neyiz, kimiz, nerede yaşıyoruz, nereden gelip nereye gidiyoruz sorusunun sorulması lazım. Biz hippilikten geliyoruz.

Canlı bir varlık olmaktan başka şeyin önemi yoktu.