Ölümden sonra yaşam varsa ve hepimiz aynı yerde buluşacaksak, beni aramayın, ben sizi ararım.

Süpürün beni.

Hayatın en büyük ironisi, hiç kimsenin hayatta kalmaması.

Hayat - cinsel yolla bulaşan bir terminal durumu.

Ya duvar kâğıdı gidiyor, ya da ben.

Nasıl yaşayacağımı öğrendiğimi sanırken, meğer nasıl öleceğimi öğreniyormuşum.

Gün olur alevlenirim, Gün olur sönerim, Bir gün öldüğümde şiirle süslenmiş tabut isterim.

Ölmek mühim değil ölmekten korkmuyorum. Yeter ki mezarıma şair diye yazınız.

Gam-ı aşkında ölürsem ser-i kûyunda defn eylen / Şehîd olanlarun çünkim yeri Firdevs-i a’lâdur

Cesedimi o poşetle toprağa gömüp üzerine bir ağaç dikilmesini istiyorum. Mezar taşı isim falan istemiyorum.

İlerde Ben öldüğümde heykelimi dikmesinler Dikmesinler ki gölgesi yere vuruyor diye heykelimi Kırmasınlar.

Sağlığa en zararlı şey yaşamak.

Sigara içmek öldürür, öldüğümüzde hayatımızın önemli bir bölümünü kaybederiz.

Bir gün ölürsem, öldüğüm günü değil, doğduğum günü hatırlayın.

Ben öldüğüm zaman beni deniz sesi işitilecek bir yere defnediniz..

Bana bir çelenk yap kardeş, Üstüne de bir şey yazma, Ölüler okumayı bilmez ki.

Allah’a inanmıyorum, cenaze istemem. Beni yakın, küllerim savrulsun.

Uğur Mumcu katledildiği gün, Villa'da çalışıyordum, 24 Ocak 1993, Temren haber verdi, hiç beklemiyorduk ve artık acele etmem gerektiğini düşündüm. Arkasından Eşref Paşa'nın, Şubat 1993 ve hemen sonra da Turgut Bey'in, Nisan 1993, ölümlerini idrak ettik. Zamanımın azaldığını hissettim.

Türk aydını on yıllarla ölür, dergilerle doğar.

İntihar, eylemsiz ölümdür.