Tek çıkar yol, gözlerimizi kendi içimize çevirmemizdir.

Gerçek iyimserlik sorunların farkındadır ama çözümleri de tanır.

Kendimizle barış yapana kadar dış dünyada asla barış elde edemeyiz.

Hayatımızda gerçekten ne istediğimizi anlayabilmek için kendimizi daha iyi tanımamız gerekir.

Sanat bir meseleyi görünür kılar, siyaset çözer.

Kendi kendimizin dostu olmayı öğrenmeliyiz, çünkü kendi kendimizin en kötü düşmanı olma tuzağına çok kolay düşebiliriz.

Dilerim ki hayranlarımız madde yerine meditasyonu kullanırlar.

Anlamalıyız ki, bu ölümler önlenebilir!

Kimse kendi içine girmeye çalışmaz.

Kendimizden ne kadar habersiz olduğumuzu, yazdıklarımızı yeniden okurken anlarız.

Bazen gökyüzünde siyah bulutlar olur; gökyüzü bu siyah bulutlar yüzünden değişmez. Ve bazen beyaz bulutlarda olur ve gökyüzü bu beyaz bulutlar yüzünden de değişmez. Bulutlar gelirler ve giderler gökyüzü baki kalır. Sen gökyüzüsün ve düşüncelerde bulutlardır. Eğer düşüncelerini titizlikle izlersen, eğer onları kaçırmazsan, eğer onlara doğrudan bakarsan ilk şey bunu anlamak olacaktır ve bu çok büyük bir anlayıştır. Bu senin aydınlanmanın başlangıcıdır. Artık sen uykuda değilsin, artık gelip giden bulutlarla özdeş değilsin, artık sonsuza dek baki kalacağını biliyorsun. Tüm kaygı yok olur.

Susan kişi, kim olmadığının farkında bile değildir.

Bütün sorunlarınızı meditasyon sayesinde çözün.

Gözlerini kapat... Göreceksin.

Kim olduğunu öğrenmeye başlarsan, değişmeye çalışmasan bile, dönüşüm çoktan başlamış demektir.

Ne olduğunuzu keşfedin.

İnsan, duyularının uykusundan uyanınca, kendine gelir, kendini insan olarak görür.

Hiçbir ayna bizi ‘dışarıdan biri’ olarak yansıtamaz, çünkü bizi kendimizin dışına çekebilecek ayna yoktur. Bunu ancak bir başka kişi yapabilir.

Hep insanlardan uzak yaşadım, yalnızlığım arttıkça kendimi daha iyi keşfettim.

Başkasını en iyi tanımanın yolu kendini tanımaktan geçer.