Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Mantığı kullanmayı reddeden biriyle tartışmaya girmek; bir ölüye ilaç tedavisi uygulamaya benzer.

Tartışmacıların fikirleriyle birbirlerini ikna etmeyi başardığı bir münakaşaya daha hiç tanık olmadım.

Bir rakibin gerekçelerine itiraz etmeden önce, meşru bir şekilde itiraz edilebilecek olsalar bile, argümanlarına cevap verin.

Bir argümanın başlamasının tanımı bir diğerinin bitişi demek değildir.

Tartışmalarda asla "öfkelenme", "karşındakini asla tehdit etme", "insanların mantığına hitap etmeye çalış" Bunun için de bütün hakaret ve tehditleri duymazlıktan gelmek gerekir.

Kişisel saldırılar açık tartışmayı engelliyor çünkü birileri defansif olarak ele alındığında, verimli anlar en azından şimdilik mümkün değildir.

Her münakaşanın temelinde birisinin cahilliği yatar.

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

İyi insanlar tartışmaz. Tartışan insanlar iyi değildir.

Kelimelerin kuvvetini bilmeyen insanlarla esaslı bir konuyu konuşmak mümkün değildir.

Tüm gürültülü, laf kalabalığı, kafası karışmış ve kişisel tartışmaları reddediyorum.

Söylenen her söz karşıtını kışkırtır.

Cahillerle tartışırken bilgeler bile cehalete kapılır.

Söylenen her söz karşıtını kışkırtır.

Bir tartışma sırasında, kızdığımız anda gerçek için uğraşmayı bırakır, kendimiz için uğraşmaya başlarız.

Sessizlik, aşağılamanın en mükemmel ifadesidir.

Cahillerle tartışmayın, çünkü ben hiç galip gelemedim.

Fikirlerine saygı duymadığım insanlarla tartışmak gibi bir hata yapmam.

Üç şeyi asla insanlaɾla taɾtışmamayı öğɾendim... Dini, siyaseti ve işimi.