Tartışmacıların fikirleriyle birbirlerini ikna etmeyi başardığı bir münakaşaya daha hiç tanık olmadım.

Kişisel saldırılar açık tartışmayı engelliyor çünkü birileri defansif olarak ele alındığında, verimli anlar en azından şimdilik mümkün değildir.

Sen neden bucusun, neden şucusun demeye hakkımız yok. Herkesin kendi fikirleri var.

Mezara giden fikrin kimseye faydası yok!

Şişmiş kafalar etkiyi azaltır. Keskin sözler saygıyı köreltir.

Konuşmadan önce dinle.

"Tartışma" eski dilde münazara. Yani nazar etme, karşılıklı bakış oluşturma... Son zamanlarda ise ezme, alt etme, aşağılama... Tartışma!

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Mantığı kullanmayı reddeden biriyle tartışmaya girmek; bir ölüye ilaç tedavisi uygulamaya benzer.

Bir rakibin gerekçelerine itiraz etmeden önce, meşru bir şekilde itiraz edilebilecek olsalar bile, argümanlarına cevap verin.

İnsanın kendi fikrini başkalarına kabul ettirmeye çalışması tehlikeli bir şey.

Bir insan herhangi bir şey hakkında iyi bir fikre sahipse bunu açıkça söylemekten çekinmemelidir. Açıkça söyleyemediklerini en azından yazarak belirtmelidir.

Karşınızdakilerin “insan” olduğunu hiçbir zaman unutmayın!

Bilge bir adamla cahil bir adam arasındaki fark; birincisinin fikirleri tartışması, ikincisinin ise gerçekleri tartışmasıdır.

Bilge bir adamla cahil bir adam arasındaki fark; birincisinin fikirleri tartışması, ikincisinin ise gerçekleri tartışmasıdır.

Tartışırken alay etmeyin veya keskin imalarda bulunmayın.

Bir argümanın başlamasının tanımı bir diğerinin bitişi demek değildir.

Barika-i hakikat, müsademe-i efkârdan çıkar.

Tartışmalarda asla "öfkelenme", "karşındakini asla tehdit etme", "insanların mantığına hitap etmeye çalış" Bunun için de bütün hakaret ve tehditleri duymazlıktan gelmek gerekir.

Benim hiç tahammül edemediğim kimseler, saat kullanmayan kimselerdir; çünkü bu tip insanlar zamanın farkında olmazlar. Her işimizde, zamana verdiğimiz değer ve duyduğumuz saygıdır başarıyı ya da başarısızlığı belirleyen.