Kavga deyince de aklınıza silahlı kavga gelmesin. Düşüncelerin çarpışması diyelim. Düşüncelerin çarpışması çok önemlidir. Çünkü hayatı çelişmeler yaratır; uyumlu şeyler değil. Çelişmesiz gelişme olmaz.

Düşüncelerim, ruhum ve bütün anlamlar sessizlikte şekilleniyor. Kainatın fısıltılarını sessizlikte duyuyorum.

En büyük azap; bilgelik ile bağnazlığın iç içe yaşamasıdır.

En büyük fikirler, en derin düşünceler ve en güzel şiirler sessizliğin rahminden doğar.

Sor Juana der ki: "Söylenecek hiçbir şeyimiz olmadığı için sessiz durmayız, sessiz duruyorsak eğer söylemek istediklerimizin hepsini nasıl söyleyeceğimizi bilmediğimizdendir bu.

Sınırlarını bil, bin düşün bir söyle.

Müzik, söylenemeyen ve hakkında sessiz kalmanın imkânsız olduğu şeyleri ifade eder.

Duymak istiyorsan, sessiz ol.

Büyük sır şurada: Düşünce ağızda yaratılır.

Sessizliği bilmeyenlerin sesini dinlemezler.

Einstein'i örnek alıp az konuşmak gerekir, koca evren için "E = mc', '2', '".

Dolaşanları bilmezsen düşünceleri tanımazsın.

Sessiz insanlar en gürültülü zihinlere sahiptir.

Bir fikir, ancak ifade edildiği zaman bir fikirdir.

Hiçbir aptal şölende sessiz olamaz.

Dil cesarettir: bir düşünceyi tasarlama, konuşma ve bunu doğru yapmak için.

Sırrım konusunda sessizliğimi korursam benim esirim olur; eğer ağzımdan kaçırırsam ben onun esiri olurum. Sessizlik ağacında huzur meyveleri yetişir.

Oyuncunun sahnedeki her hareketi, düşüncelerinin görünür bir sonucu olmalıdır.

Yalnızca akıllılar, fikir sahibidirler. Geri kalanlar, fikirlerinin tutsağıdır.

Temel prensip şudur ki, hiçbir şey söylemediğim zaman, herhangi bir hata da yapamam.