Kendi özümüze hakaret eden ne olursa olsun, ondan kurtulun.

Başkaları tarafından aşağılanabilmesi için, insanın önce kendini aşağılaması gerekir.

Hiç kimse siz izin vermedikçe sizi değersiz hissettiremez.

Biz varımızı ortaya koysak, yokumuzdan utanırız.

Kendine saygı duymayan başkasına da saygı duyamaz.

Sınırlarınızı yeterince güçlü bir şekilde telaffuz edin ve onlar sizin olsun.

Kimse beni, benden çok düşünmesin.

İnsan kendine ne kadar değer verirse, o kadardır.

Kendi değeri olmayan bir insan başkalarının değerini hiçbir zaman çekemez.

Engel olabildiğim müddetçe, kimsenin beni rahatsız etmesine izin vermem.

İzniniz olmadıkça kimse size zarar veremez.

Kimse seni övmüyorsa, sen kendini öv.

Ama neye layık olduğunu insanın kendisi belirlemeli.

Hiç kimse zevkleri için aşağıya bakmayı göze alamaz.

Başkalarının saygısı olmadan kendine saygı, gün ışığına dayanmayacak bir mücevher gibidir.

Başarısızlığın, bir kişi olarak içsel değerinizle hiçbir ilgisi yoktur.

Yaşamak ise ancak serüven olduğu zaman yaşamaya değerdir.

Hürriyet de, mutlak tanımı imkansız sözcük ve kavramlar arasında ve belki de başında yer alıyor; taşın hem özgür ve hem de esir olduğunu söylemek mümkündür ve bu hürriyetin anlatılmasındaki zorluğa işaret etmektedir. Hareket, istek veya alışkanlığını kaybetmiş katman veya sınıfları, hareket etmedikleri için özgürlükten yoksun sayabilir miyiz; bu nedenle, özgürlüğün bir hareket durumu ve sadece hareket durumu değil, aynı zamanda sınırlarda ve sınırları zorlayan hareket hali olduğunu kabul etmek mecburiyetindeyiz. Dolayısıyla, bir yanıyla öznede hareket isteği ve diğer yanıyla, sınırla çatışma hali yoksa, özgürlüğün varlığını söylemek, sözcüğün olumsuz anlamında, metafiziktir.

Yarısı zakkum, yarısı gülüm. Kendimi bulmam için bir rehber gördüm. Yalnız, dilsizdi ve sen onu gâayet hor gördün. Bir öğün için 10 ekmek kendine böldün, ben güldüm.

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.