Bize hala terörist diyen dünyanın yüzüne tükürmek istiyorum.

Senin dilinin deydiği masum sayısı kaçtır? Abesle iştigâlim pektir... Kötek sana haktır; köpeklerin bile vefâsı seninkisi yanında yeğdir... Muşamba dudaklarınızı yırtmak geliyor içimden ve aklım gidiyor başımdan... Bu sabırsızlığımı sabırla tanıştırmalıyım, hasretleri gönlüme alıştırmalıyım; ben daha ne kadar hendekli yollar aşmalıyım?

Sonra bilimsel bir hızar makinesının başına geçtim, hızar fabrikası da denebilir, öyle düşünüyordum, tutarsız, kaba olanları, kesip atıyordum. Önce durdurmak üzere hücuma geçtiler ve sonra sustular; ancak, hızarların kütükleri keserken iç yakan bir sesi vardır, hep duydum.

Savaşa karşıyım ama haksızlığa karşı savaşmak karakterimdir.

Cefâya sabr ider ölüp gidince âşık-ı sâdık
Adavet idemez yâra mahabbet itmez ağyâra

'Tabii, kızıyorum. Çok, çok kızgın ve öfkeliyim. Yapmadığım bir şey için kilitlenmeyi sevmiyorum ve özgürlüğümün götürülmesini sevmiyorum ve hayvan gibi davranılmayı sevmiyorum ve insanların etrafta dolaşıp arzu dolu gözlerle bakmasını sevmiyorum sanki bir çeşit tuhaf gibiyim, çünkü değilim.

Bu kartelci medya eğer bir gün benim hakkımda iyi bir şey yazarsa bilin ki bu bacınız teslim oldu...

Haksızlığa uğramayanlar da, uğrayanlar kadar öfke duydukları zaman haksızlıklar ortadan kalkar.

Dünyayı tek başıma kurtaramayacağımı gayet iyi biliyorum. Ancak haksızlığa karşı hep ön saflarda olacağım.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

İnsanoğlu çiğ süt emmiştir, vefa nedir bilmez.?

Gerekirse bir iğne ile bin kuyu kazacağız. Ama muhakkak ki suyu gün yüzüne çıkaracağız.

Işığı için aleve teşekkür et; fakat lambayı tutanı unutma. Bak o gölgede, ayakta duruyor; bitmeyen bir sabırla.

Zorluklara karşı kızmak, onu yenemeyeceğimizi anlamak demektir.

İdealimizi birdenbire gerçekleştiremeyecek olmamız pek de umrumuzda değil.

İncitilen iyi bir ruhun öfkesi daha ağırdır.

Bunlar ruhsuz ibne, bunlar milyonluk eşek.

Ben sporu bırakmışım, 42 yaşımdayım. İstediğim kadar içebilirim, kime ne? Dünyanın her yerinde saygı görüyoruz ama Türkiye'de resmen ayaklar altına alınıyoruz. Benim rahatsız olduğum şey bu!

Bende yok sabr ü sükun sende vefadan zerre / İki yokdan ne çıkar fikredelim bir kere.

Haksızlığa sabırla katlanan ve hakaretlere sessizce göğüs geren bir varlık kısa zaman içinde adil olmaktan çıkacak, doğruyu yanlıştan ayıramaz olacaktır.