Başarılarımız, yaptığımız kötü hareketlerden daha çok düşman kazandırır.

Dostun üzüntüsüne acı duyabilirsin. Bu kolaydır; ama dostun başarısına sempati duyabilmek, sağlam bir karakter gerektirir.

Başarılı insanlar her zaman kıskanılır. Mesela bana atılan taşlarla bir anıt bile inşa edilebilirdi.

Kendinin istekli olup da yapamadığı bir işi başkasının talihlilik ile yaptığı halde insanlarca o işi yapabilene karşı olan bu kin ve öfke nedir?

Acınılmaktansa kıskanılmak daha iyidir.

Arzuları uğruna çabalayacakları o dar yolda, boş verin, ter döküp didinsinler; haset, tıpkı yıldırım gibi, önce yüksekleri vurur.

Ne garip.. Kazanmak insanlara yetmiyor; diğerlerinin kaybettiğini de görmek istiyorlar.

İnsanlar parlayanı karartmaktan, yükseleni yere serip toza bulamaktan hoşlanırlar.

Düşman isterseniz dostlarınızı geçmeye çalışınız. Dost isterseniz, bırakın, dostlarınız sizi geçsin.

Başarılı olduğunuzda karşılaştığınız sorunlardan biri, bu kaçınılmaz olarak kıskançlık ve kıskançlığın takip etmesidir. Başarı ve başarı duygularını, başkalarını durdurmaya çalışmaktan alan insanlar var; onları hayatın kaybedenleri olarak kategorize ediyorum. Bana kalırsa, gerçek bir yetenekleri olsaydı, benimle savaşmazlardı, kendileri yapıcı bir şeyler yaparlardı.

Pek az kişi, iyi talihli bir dostun başarılarını kıskançlık duymadan kutlayabilir.

Muvaffakiyet denilen şey, tayini güç bir sürü amillere, sebeplere ve hatta tesadüflere bağlıdır. Hususiyle, içinde yaşadığımız şu muasır cemiyetin çapraşık mekanizmasında, her ehliyetin kendine bir yol bulup aydınlığa çıkması için yüz türlü müspet ve muvafık şeraitin bir araya toplanması lazım gelir, bir şans işi...

Her alanda başarı ya da başarısızlık binlerce küçük tesadüfe bağlıdır.

Kendi ışığına güvenen, başkasının parlamasından rahatsızlık duymaz.

Tutkularla gerçekleştirilebilen her şey akılla da gerçekleştirilebilinir.

Öyle bir şeydir ki bu kibir, insanı kendi elindekiyle değil başkasının sefaletini görerek mutlu olmaya iter.

Keşfettim ki ne kadar çok çalışırsam, şansım o kadar açılıyor.

İlahların insanoğluna iz bırakan işler başarma şansını bir defadan fazla verdikleri çok az görülmüştür.

Bazıları büyük doğar, bazıları büyüklüğe erişir, bazılarınınsa büyüklük başına konar.

Schadenfreude, yani başkalarının başına gelen talihsizliklerden duyulan haince bir zevk, insan tabiatındaki en kötü özellik olma niteliğine sahiptir.