Kendinin istekli olup da yapamadığı bir işi başkasının talihlilik ile yaptığı halde insanlarca o işi yapabilene karşı olan bu kin ve öfke nedir?

İnsanlar parlayanı karartmaktan, yükseleni yere serip toza bulamaktan hoşlanırlar.

Başarılarımız, yaptığımız kötü hareketlerden daha çok düşman kazandırır.

Meyvesiz ağaca kimse taş atmaz.

Dostun üzüntüsüne acı duyabilirsin. Bu kolaydır; ama dostun başarısına sempati duyabilmek, sağlam bir karakter gerektirir.

Başarılı insanlar her zaman kıskanılır. Mesela bana atılan taşlarla bir anıt bile inşa edilebilirdi.

Şansa inanmak durumundayız. Aksi halde sevmediklerimizin başarısını nasıl açıklayabiliriz ki?

Acınılmaktansa kıskanılmak daha iyidir.

Pek az kişi, iyi talihli bir dostun başarılarını kıskançlık duymadan kutlayabilir.

Başarı asla zayıf arzuların dünyasında değil, amaca yönelik planların ve ısrarın sarayında bulunur.

Kendi ışığına güvenen, başkasının parlamasından rahatsızlık duymaz.

Herhangi birinin senden nefret etmesinin asıl nedeni; senin gibi olmak istediği halde asla senin gibi olamayacağını bilmesidir.

Tutkularla gerçekleştirilebilen her şey akılla da gerçekleştirilebilinir.

Bir kadının yaşı, kilosu, karakteri ne olursa olsun onu yatağa atmak isteyecek birileri mutlaka bulunur.

Öyle bir şeydir ki bu kibir, insanı kendi elindekiyle değil başkasının sefaletini görerek mutlu olmaya iter.

Haset mi öfke mi dersen öfkeyi seçerim, öfke doymasa da geçer, haset doysa da devam eder.

Millions long for immortality who do not know what to do with themselves on a rainy Sunday afternoon.

Zenginlik tokluk, tokluk öfkesi doğurur.

Daha mutlu birini rahatsız eden kimse asla mutlu olmayacaktır.

Schadenfreude, yani başkalarının başına gelen talihsizliklerden duyulan haince bir zevk, insan tabiatındaki en kötü özellik olma niteliğine sahiptir.