Belki de insan kayboldu mu tam kaybolmalı.

Hayat parçalar halinde bir araya getirilemez. Sadece seyredilebilir.

Ben yaşamadan yazmam, yazmadan yaşamam.

Dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.

Anlamakla katlanmak arasında tükendim.

Yalnızlık, yaşamda bir an Hep yeniden başlayan Dışından anlaşılmaz Ya da kocaman bir yalan Kovdukça kovalayan Paylaşılmaz Bir düşün’de beni sana ayıran Yalnızlık paylaşılmaz Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Lüküs Hayat oynadım ama lüks hayat yaşamadım.

Yaşamak izler bırakmaktır.

Gerçekten yaşamak istiyorsak, bir an önce denemeye başlasak iyi olur.

Duymak istiyorsan, sessiz ol.

Anlamadan yaşanıyor da yaşamadan anlaşılmıyor.

Yaşadığım deneyimler kadar yaşım yok.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Felsefenin dediği doğru. Hayat geriye doğru anlaşılır. Ama burada bu cümleyi unutuyoruz: ileri doğru yaşanmalı!

En çok yaşamış olan uzun yıllar yaşamış olan değil, yaşamının anlamını en fazla anlamış olan insandır.

Yaşam çözülmesi gereken bir sorun değil ancak deneyimlenmesi gereken gerçekliktir.

Sadece bir yaşamı anlamak için dünyayı yutmalısınız.

Hayatınızın ikinci yarısını, ilk yarının hatalarından kurtularak geçirebilirsiniz.

Yaşamı ve ölümü aynı anda deneyimlemiştim.

Bilim ve günlük yaşam ayrılamaz, ayrılmamalıdır.