Düşünmek istediğim tüm düşünceler, almak istediğim tüm yürüyüşler, okumak istediğim tüm kitaplar ve görmek istediğim tüm arkadaşlar için hala her günü çok kısa buluyorum.

Oysa şimdi az daha yaşamak istiyorum. Başıma gelecekleri merak ediyorum.

Pratik günü yaşamaktır. Teori geleceği. Pratik, geleceği hazırlar; teori haber verir.

Yoksun arzularından bahçe yapsan, tohumuna suyunu serpeler misin?

Ümit, benim ruhumun zarurî ihtiyaçlarındandır. Bir nebat nasıl gıdasız, havasız ve ziyasız duramazsa, benim ruhum da ümitsiz yaşayamaz.

Olduğu gibi yaşamak istemiyorum, önce aşık olmak ve sonra tesadüfen yaşamak istiyorum.

Dünya ve dünyasal tutkular geçer ama Tanrı'nın isteğini yerine getiren sonsuza dek yaşar.

İnsanın istediği şeyi isteyemeyeceğini fark etmesi ne kadar sürer? Cenneti görmek için cehennemde yaşamalısın.

Dünün bugün fazla kullanmasına izin verme.

Gekecek tahmin edilemez , tasarlanır ve yaşanır.

Bedenin sınırları arzunun sınırlarından dardır.

Çok kere iyi insanlar bile kendilerini şöhret merakından kurtaramazlar.

Felsefenin dediği doğru. Hayat geriye doğru anlaşılır. Ama burada bu cümleyi unutuyoruz: ileri doğru yaşanmalı!

Tüm istekler ihtiyaçtan, dolayısıyla yoksunluktan, dolayısıyla ıstıraptan doğar.

Ölümsüzlük arzusu, büyük bir hatanın devam ettirilmesine duyulan arzudur.

Her şeyden evvel hiçbir insan mutlu değildir; bütün hayatı boyunca hayali bir mutluluk peşinde koşup durur, onu nadiren ele geçirir ve ele geçirse bile, geçirmesiyle birlikte bir yanılsamadan, bir düş kırıklığından başka bir şey kalmayacaktır geride; ve kural olarak sonunda bütün umutları suya düşecek ve limana bir enkaz halinde girecektir.

Eğer hiçbir şey istemiyorsanız nasıl mutsuz olabilirsiniz?

Yaşamış olmak onlara yetmiyor!

Ben, çoğu Amerikalı gibi geçmişten ilham alırken, gelecek için yaşıyorum.

Geleceğiniz için planınızı oluştururken üç farklı soruyu ayırt etmeniz gerekiyor: Ne mümkün? Ne olması muhtemel? Ne olması arzu edilir?