Aşkı tarif gerekirse sana, anlatayım;
Aşk ne biliyor musun?
Benim sana yaşadığım,
Senin durmadan üstüne bastığın.

Kadınlar sadisttir, onlara yükleyeceğimiz acılarla bizlere eziyet ederler.

Büyük işler yapmayı amaçlayanlar da çok acı çekmelidir.

Kendimi tamamıyla kadınlara adadım. Başıma neler geldi neler. Hain olanı kaçtı, ellere gitti. Sadık olanı dırdırıyla başımın etini yedi, bıktırdı. Ben de kendimi hiçliğe bıraktım. Bu dünyada tamamıyla rahatım.

Aşk da tedavisi olmayan bir hastalıktır. Aşk, karşılıklı bir işkencedir.

Sevgi yalnızca istemde bulunulduğu zaman acıyı getirir.

Ayrılmak ne tuhaf... Kalan daha çok ızdırap çektiği için, giden biraz vicdan azabı duyar. Her ayrılışta galiba bir parça ölüm var, azizim...

Aşkta her zaman bir öpen, bir de yanağını uzatan vardır.

Savaş, basit erlerin etiyle canından teşkil edilmiştir.

Yüreği uzaklıklar değil, bazende göze alamadığımız yakınlıklar acıtır.

Ateşten gömlek taşıyanlar sıcağın ısıttığı kadar yaktığını da bilirler.

Dünyanın en eski mesleği fahişelikse, dünyanın en eski hayal kırıklığı da aşktı..

Düşüncelerine değer verdiğiniz kişilerce yanlış anlaşılmak kesinlikle en acı verici olanıdır.

Kopan bir ipe düğüm attığınızda ipin en sağlam yeri, o düğüm olur. Ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan yer o düğümdür.

Yanmayan aydınlatamaz.. Yanan da bir daha eski haline dönemez.. Bu sebeple de ''Alev, acı çeken bir varlıktır..

Sevdiğinin bir başkasıyla mutlu olduğunu görmekten daha acı bir şey varsa, O da sevdiğinin seninle mutsuz olduğunu görmektir.

Kalbe dokunmasını biliyorlar, ama kırarak...

Beni anlamadın demeyeceğim. Beni anladın. Zaten en dayanılmaz acı buydu. Sen beni anladın. Anladığın halde canımı yaktın.

Birkaç kişi mutluluğu bulabilsin diye, birçokları acı çeker.

Aşk, abartılmış, sahtekar bir parazitten başka bir şey değil aslında. Aşkı güzel yapan ona dair kurduğumuz düşlerde, geçmişte kalan mutlu anılarımızda. Yoksa acıdan, kederden, dertten başka ne getirmiş aşk insanlara.