Aşk için yeryüzünde uzaktan ötesi yok, En uzun gecelere şafaktan ötesi yok. Yaklaşanlar Tanrı’ya o gerçek aşıklardır, Nehirlere denize varmaktan ötesi yok. Taş bir duvardır her gün dikilen karşımıza, En ulu ağaçlara yapraktan ötesi yok. Elbette ömür biter, can gider ey sevgili, Aşkı sende bulana topraktan ötesi yok.

Benim feyz-i hayâtım hâsıl-ı rûh-ı revânımsın
Eğer sermâye-i ömrümde kârım varsa sendendir

Ben hep ileriye ve geleceğe bakarım, ömrümün geri kalanı orada saklıdır.

Ömür sizlere kısa gelmiş olabilir ama bana çok uzun geldi, ne çok şimdiyi üst üste koyuyorum da elli altıncı yaşımı hala bitiremiyorum.

Yaşlılık, sonlanmasını istemeyeceğiniz tek hastalıktır.

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

En uzun ömür ile en kısa ömür arasında pek bir fark olmadığını sizi çevreleyen sonsuzluğu düşündüğünüzde anlayacaksınız.

Günler bak nasıl geçiyor bir bir. Geriye dönmek mümkün değil. Söyle kaç günlük ömrümüz kaldı?

Ömürlerini yeniden yaşamak isteyenler çoktur. Bizim kuşaktan ömürlerini tekrarlamaya cesaret edenler bulunabileceğini pek sanmıyorum.

Kâğıt kayıklarda tükettiğimiz kâğıttan hayatlara benziyor ömürlerimiz.

Eğer şimdiye kadar yaşadığım hayatsa, artık hayat olmayanı yaşamak istiyorum.

İnsan dünyaya bir kere geliyor, tek bir ömür yaşıyordu.

Bir ömür uzun ya da kısa olsun, bütünlüğü ne için yaşadığına bağlıdır.

Kim bilir ömrün kaçta kaçı kaldı geriye, Nefes sayılı alıp verdiğin benim de senin de.

Ömür dediğin üç gündür, Dün geçti yarın meçhuldür, O halde ömür dediğin bir gündür, o da bugündür.

Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır, Yarım kalan bir şiir belki de.

Ömürler yetmiyor ve hep, eksik kalıyor bir şeyler.

Bir yolcu hüznüyle geçip gidiyor ömrümüz.

Bazı insanların ömrü vakit kazanmakla geçer... Ben zamana, kendi zamanıma çelme atmakla yaşıyordum.

Ben hayatın susan ve değişmeyen kardeşiyim. Vazifesini hakkıyla yapan fâninin alnına bir sükûn ve sükûnet çelengi gibi uzanırım.