Farkında mısınız bilmem, kimse kendi acısını bile duymuyor artık.

Yüreği yanmayanın, gözü yaşarmaz.

Eğer benim gözyaşı dökmemi istersen, sen kendin İlk önce acı duymalısın.

Her şey için ayrı ayrı hissetmeye kalktığımda ne çok ölüyorum!

Acı duygusundan nefret etmez miyiz? Oysa bu duyguyu bilmeyen canlı bir canavara dönüşür.

İyiliksever birisi insanların mutsuzluk ve acılarını kendisinde acı veren duygulara yol açtığı için gidermeye çalışır.

Beni ancak bir âmâ gördü, göremeden anladı neler hissettiğimi. Dertsize zevâl olmaz. Bana ancak dilsiz anlattı dili olanın dile getiremediklerini. Teşbihte kusur olmaz.

Benim müziğim o kadar ağlıyor ki, sözlerimde gülemiyorum.

Gözler dolmak içindir.

Siz ne kadar mutluysanız ben de o kadarım, ne az ne çok

Sevmek insanın en büyük acısıdır.

Çok iyi çığlık atan şarkıcılar var. Beni dinleyicilerin gözünde bir adım ileri koyan bir şey varsa o benim o çığlığı gerçekten duygusunu vererek atabilmemden kaynaklanıyordur. Teknik olarak çığlık atabilmek farklı, söylediğin kelimeyi gerçekten yüreğinle söylemekle farklı. Bazen bir fısıltı da çok şey anlatabilir, yüreğinizde fışkıran bir çığlık da... Kendi acımı ve sevincimi haykırdığım için belki insanların içine biraz daha işliyorum.

Öfke kendine acır.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Acıda her zaman tadılmayan muhteşem bir zevk vardır.

Acının fazlası güldürür, neşenin fazlası ağlatır.

Başka birisinin başına geldiği sürece her şey eğlencelidir.

Zayıf, çaresiz, dilsiz bir hayvanın ıstırabı dünyanın en acıklı manzaralarından biridir.

Yaralı bir insana ne hissediyorsun diye sormam, yaralı bir insan olurum.

Acı duymak gülmekten iyidir, zira acı insanın yüreğini arıtır. İnsanları diri diri gömercesine kilitleyip çevrelerinde duvarlar örenin ne olduğu bilinmez ama yine de bir takım duvarların, tel örgülerin, demir parmaklıkların varlığı hissedilir. Bütün bunlar bir kuruntu, bir hayal midir? Sanmıyorum.