Doğrudur. Eğer "kendi olmak" istemek, sürüden ayrılıp bir birey olmak, kendini bir sanat yapıtı yoluyla var etmek, kral çıplak demek bir ruh hastalığıysa, Fikret Muallâ da bir ruh , bir akıl hastasıydı.

Herkesin ter kokusu ayrıdır, parmak izi gibidir.

Hepimizin dediği bir olursa yaşamanın tadı mı kalır?

Bir başkasınınkiyle karşılaştırmadan kendi hayatın tadını çıkar.

Günahlarından zevk al, onlar seni dünyanın geri kalanından ayırandır, seni özel yapandır.

Farklı olan insanlar için Tanrı'ya şükrediyorum. İşte, dünyayı döndüren şey bu!

Bir bitki kendi doğasına uygun biçimde yaşayamazsa ölür, bir insan da öyle!

Lanet olası beynimde diğer insanların düşündüğü gibi düşünmemi engelleyen bir bükülme var.

Ortalık öyle olsun ki, Farklı olduğumdan değil Varolduğumdan fark edileyim.

Dünyada ne kadar insan varsa o kadar da kişilik var.

Bir ömür geçirdiğinde tamamının altına imzanı atmalısın.

Dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

Acaba, doğduğu günden beri, bir defa olsun, hiçbir şeye güldü mü?

Sakin bir hayatın sunduğu ne tatlı bir zevk.

Mutluluk işin içindedir.

Cennet (var) olduğum yerdir.

Yetenekli insanların kişisel özgünlüklerinden vazgeçmeleri, Tanrı'nın bir hizmetçiye dönüşmesine benzer.

Gülmek için mutlu olmayı beklemeyin belki de gülmeden ölürsünüz.

Yaşamın geri kalan kısmı boyunca ya herkes gibi olmayı, ya da farklılıklarını erdeme dönüştürmeyi seçmen gerekir.