Evlilik, iki kişilik yalnızlıktır.

Kadınların neden evlendiklerini anlıyorum: Yalnız kalabilmek için.

Hepinizden nefret ediyorum ama tek başımayken canım sıkılıyor.

Bir başına bütün topluma karşı çıkamazsın.

Doğru düşündüğüm her neyse, başkalarına yanlış geliyordu; kötü olduğunu düşündüğüm şey, diğerleri onayladı.

Beni anlamıyorlardı. Zarar yok. Zaten beni, daha kimler anlamadı.

Kendi dünyasını kazanır dünyayı kaybeden.

Kiminin yalnızlığı hastanın kaçışıdır; kiminin yalnızlığıysa, hastalardan kaçıştır.

Birbirimize o denli yabancılaşmışız ki, hiç kimse birbirine bakmıyor, dokunmuyor, birbirini tanımıyor artık.

Sözde Batı'nın zafer kazandığı bir çağda, bu kadar insan neden kendisini böylesine berbat, yapayalnız, terk edilmiş hissediyor?

Benim için en kolay ilişki, on bin kişiyle, en zoru ise tek bir kişiyle kurulan ilişkidir.

Dünyada yapayalnız olduğunu, artık kimseden yardım beklememesi gerektiğini bilmiyordu.

Kimsenin bana aldırdığı yoktu zaten.

Ağaçlar insanlar gibidir ve birbirlerinin dostluğundan keyif alırlar. Yalnızca birkaçı sever yalnızlığı.

İşte dünyada yalnızım; babam, yakınım, dostum, toplum... bunların tümü ben kendimim artık...

Sadece bizim gibi insanların yapabileceği ve düşünebileceği şeyler var, değil mi?

Kiminin yalnızlığı hastanın kaçışıdır; kiminin yalnızlığıysa, hastalardan kaçıştır.

Hiçbir kişi, kesin olarak kendiniz geçmeniz gereken yaşamın akıntısı üzerinde bir köprü inşa edemez, hiçbir kişi ancak sen kendinle ve tek başına.

Daha yalnız olunabilirdi, yalnız olunmasaydı.

Söylenecek bir söz yok, kendi derimin içinde yapayalnızım.