Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Delilik, birçok şeyi başarılı bir şekilde çok hızlı düşünmek veya bir şeyi özellikle çok düşünmektir.

Bazı insanları delirttikten sonra, Akıllı olmalarını bekleyemezsiniz.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

Başkasının ıstırabını anlamak konusunda engel kendimizdir, gövdesi, böylelikle de kendisi azalmış felçliler ıstıraptan ölür mesela.

Akıllılar bir gün, deliler bir asır sonra haklı çıkar.

Herkesin deliliği bir türlü" dedi. "Galiba dünyada bir tek tam akıllı insan yok!"

Tüm sözcükler tükendiğinde, insan insanı anlamaya başlar.

Yalnızca sağduyusu olan delirir.

Sizin tek çılgınlığınız, kendinizi deli sanmanız.

Artık biliyorum ki, benim bir sebebim var. Aklım var anlayabiliyorum, gözüm var görebiliyorum.

Benim aklım var, kendim anlıyorum. Gözüm var, görüyorum.

Bir deliyle benim aramda tek bir fark var. Deli aklının yerinde olduğunu sanır. Bense deli olduğumu biliyorum.

Okumuş yazmış adam öğüt vermez, adamı anlar.

Şizofreni çaresizlik anlaşılmadan anlaşılamaz.

Yapanı anlamamak, ne yapıldığına veya neden yapıldığına dair kesin bir bilgiye sahip olmamaktır.

Delilik şüphesiz aptallıktan iyidir. Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekanın var olmamaya devam edişidir. Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı. Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok...

Onu anlamak için o olmak gerekir.

İnsan bir başkasının sesini ne kadar duyabilir içinde?