Akıllı varlığın yükümlü olduğu yegane şey akıllı olmaktır.

İnsan çevrenin değil, çevre insanın yaratıcısıdır.

İnsanın gelişmesi, Tanrı'yı içinden çıkarıp yerine aklı koymasıdır.

Kin, insana akıllı işler yaptırıyor.(Ulucanlar Merkez Cezaevi, 28 Temmuz '88)

Coşkuyu tekrar bilime ve politikaya sokmak gerekiyor. Coşkunun ve duyarlılığın, teorik politika ve bilimin, vazgeçilmez bir öğesi olması gerektiğini söylüyorum. Çünkü coşku ve duyarlılık insan olmanın vazgeçilmez öğeleri arasında yer alıyor. Kaldı ki, coşku olmayınca aklı ne edeyim? İran şairleri böyle söylüyorlar; katılıyorum.

Sorumluluğundan kaçmak; insanın kendisine ihaneti oluyor.

Başkalarının cinayetlerini işlemeye mahkûmum; çünkü cumhuriyet, yüksek estetik, yüksek ahlak ve yüksek akıl idaresidir.

Şu andaki durumuyla dünyamız, biz insanların yarattığı bir dünyadır. Başka türlü de olabilir.

Akıl, adl (adalet) ıssı (sahibi) bir ulu kişidir. Medet etmek sana onun işidir.

Deli dedikleri etrafında neler döndüğünü çözmeye başlamış bir insandır hepsi bu.

Yeryüzünde insan kadar muhteşem bir şey yok; insandaysa akıl kadar muhteşem bir şey yok.

İnsanın aklına ne hatıralar geliyor!

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

Delilik, birçok şeyi başarılı bir şekilde çok hızlı düşünmek veya bir şeyi özellikle çok düşünmektir.

İnsanlar akılla ağırlanmaz, hafifler. Ne kadar akıllı olursan o kadar hafiflersin...

İnsanlar akılla ağırlanmaz, hafifler.

İnsan düşünmeye başladığında artık etrafa körü körüne saldırmaz.

“Kuran’ı biz dağlara göklere verdik, ancak onlar almadılar, onun için insana verdik”. Mutlak sadakati çünkü yine de ancak insan gösterebilir.

Akıllılar bir gün, deliler bir asır sonra haklı çıkar.

Herkesin deliliği bir türlü" dedi. "Galiba dünyada bir tek tam akıllı insan yok!"