Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Mantık yalnızca kendisine boyun eğer; bilgisizlik ise kendisine dikte edilen neyse ona.

Bir rakibin gerekçelerine itiraz etmeden önce, meşru bir şekilde itiraz edilebilecek olsalar bile, argümanlarına cevap verin.

Tartışmalarda asla "öfkelenme", "karşındakini asla tehdit etme", "insanların mantığına hitap etmeye çalış" Bunun için de bütün hakaret ve tehditleri duymazlıktan gelmek gerekir.

Her münakaşanın temelinde birisinin cahilliği yatar.

Cehalet asla bir argüman olamaz!

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…

Cahillerle tartışırken bilgeler bile cehalete kapılır.

Cahillerle tartışmayın, çünkü ben hiç galip gelemedim.

Cahille tartışan bilgeler cehalete düşer.

Demokrasiyi laisizmin temeli saymak, hem cehalet ve hem de aptallık oluyor. Çünkü devrimler laisizmi getiriyor, 'demokrasi', pek çok 'şeyi' ve bu arada akıl düzenini bozuyor.

Cehâlet sorunu çözmeye, aklı ikna etmeye değil karıştırmaya, duyguları tatmin etmeye yarar.

Ne yazık ki akıl , aptallık kadar bulaşıcı değil.

Doğrudur; kitap okumak karın doyurmuyor. Ancak karnı tok, beyni boş adamlardan çektiğimiz kadar hiç kimseden çekmedik!

Felsefe, bilime aykırı hüküm çıkarmaz.

Batıl inançlar tüm dünyanın alev almasına yol açar; felsefe bu yangını söndürür.

Anlamak istemeyene bir şey anlatamazsın oğlum, uğraşma!

"Tartışma" eski dilde münazara. Yani nazar etme, karşılıklı bakış oluşturma... Son zamanlarda ise ezme, alt etme, aşağılama... Tartışma!

Mantık ve bilgisizlik, her biri bir diğerinin zıddıdır ve insanlığın büyük bir kitlesini etkiler. Bunlardan birisine bir ülkede yeterince genişlikte değer verilmesi ortamı oluşturulursa yönetim mekanizmas�� kolaylıkla işler hale gelir.

Tartışmacıların fikirleriyle birbirlerini ikna etmeyi başardığı bir münakaşaya daha hiç tanık olmadım.