Malını kaybeden, bir şey kaybetmiştir, onurunu kaybeden birçok şey kaybetmiştir. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmiştir.

Paranı yitirdin, hiçbir şey yitirmedin. Çalışır kazanırsın. Onurunu yitirdin, çok şey yitirdin. Ama onu da çalışıp kazanabilirsin. Fakat umudunu yitirirsen, hayattaki her şeyini yitirirsin.

Bazen yürekli kayıplar, korkak zaferlerden daha önemlidir.

Kırarlar diye hayal kurmaktan vazgeçilmez.

Bütün büyük şeyler basittir ve hatta çoğu tek bir kelime ile ifade edilebilir; Özgürlük, adalet, onur, görev, acıma ve umut.

Ruhunu kaybeden dünyayı kazansa ne çıkar?

Cesaret eden, bir süre dengesini kaybeder, cesaret edemeyense kendini kaybeder.

İnsanların hayatta kalmak için en büyük şansı dirençleri; hayal edilemeyecek olanın karşısına geçip gözlerinin içine bakabilmeleri.

Boğdan, Eflak ve Niğbolu dağlarını aşarak geldik, eğer geri dönersek düşman arasında namımız kalmaz; her ne olursa olsun ya bu taburu sökündürürüz ya da cümlemiz kırılıp kıyamete kadar gideriz.

Onurumuz biz onu terk etmeden, bizi terk etmeyecek tek şeydir.

Aşağıda olan düşmekten korkmaz.

Demokrasi, uğrunda ölmeye değer, çünkü o, insanoğlunun şimdiye kadar icat ettiği en derinden onurlu yönetim biçimidir.

Bu da ölmenin iyi yanlarından biri; eğer kaybedecek bir şeyin yoksa istediğin riske girebilirsin.

Bu sabahtan sonra kendimi çok daha iyi hissediyorum. Oturup uzun uzun, ne kadar büyük kötülüklere muktedir olduğumuzu ilk elden keşfedişimin verdiği düş kırıklığı üstüne yazdım. Oysa en ağır koşullarda bile insan kalabilme gücü ve yeteneğini keşfetmekte olduğumu da yazmalıydım, ki bunu daha önce bilmezdim. Galiba aslolan, onur.

Artık kendi kendilerinden korkmayan insanlar gelecek

Kendini değiştirmek; felaketle yüzleşirken umutlu, düşmanla yüzleşirken cesaretli, hatalarınla yüzleşirken dürüst olabilmendir. Aynı zamanda, zahiren imkansız olan bir şey ile yüzleştiğinde Allah'a güvenmendir. Bizlerden yeterli sayıda kişi kendini değiştirmek ile uğraştığında ise, biz fark etmesek de, Allah çevremizdeki dünyayı bizim için değiştirir.

Aşk sonu her zaman iflasla biten fırtınalı bir alışveriştir; onurunu yitiren de iflas eden kişidir.

İnsan ancak kaybetme cesareti gösterdiğinde, her şeyi, sadece kaderini değil ismini ve kentsoyluluğunu da üzerinden attığında, bir de her günü son günüymüş gibi yaşadığında gerçekten yaşar.

İnsan ancak kaybetme cesareti gösterdiğinde, her günü son günüymüş gibi yaşadığında gerçekten yaşar.

Sana ait olmayanın peşinden koştuğunda, gerçekten sana ait olanı yitirirsin.