İnsan gerçeği bilecek niteliğe sahiptir. Bir şey sağduyulu ile inşa edildiğinde deneyimle doğrulanmış olur.

Okuyabilirseniz her insan bir kitaptır.

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

İnsan bildiğini öğrenir.

Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Söyleyin bakalım, şimdiye kadar neler özümsediniz?

Hayatta rast geldiğim her insan bir bakımdan benden üstündür ve ben onlardan bir şey öğrenebilirim.

Yüzleşme noktasında ne mutlak cahiller ne de yetkin bilgeler vardır; sadece halen bildiklerinden daha fazlasını öğrenme girişimi içindeki insanlar vardır.

“İnsan öğrenmek zorunda olan aptal bir yaratıktır. Bu nedenle kendine bilgi yükler.”

Dünyanın kaşifleri olan duyular, bilgiye giden yolu açar.

Tüm gerçek bilgi, doğrudan deneyime dayanır.

Deneyim, yalnızca onu taşıyanı aydınlatan sönük bir lambadır.

Deneyim; kazanılan bilgiden çok, kaybedilen beklentilerden oluşur..

Bilgiye susamışlık büyük bir insanın özelliğidir.

Bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisinin tatması daha iyidir. Dünya zevklerinin ve dünya malının insana hayır getirmeyeceğini daha çocukken öğrendim. Hanidir biliyordum bunu, ama ancak şimdi yaşadım. Ve şimdi biliyorum, belleğimle değil, gözlerimle, yüreğimle, midemle biliyorum böyle olduğunu. Ne mutlu bana ki, biliyorum artık!

Her şeyi öğrenmek gerek! İnsan dünyanın efendisidir.

Pek az insan başkalarının deneylerinden yararlanmayı bilecek kadar akıllıdır.

Mühür balmumunda nasıl iz bırakırsa, eşya da insanda öyle iz bırakır.

Kitaplardan insanları tanıdım ve bütün okuduklarım benim için gerçek oldu.

Bilgelik doğrudan iletilemez ve çağlar boyunca kolayca birikmez.