Tüm gerçek bilgi, doğrudan deneyime dayanır.

Saf mantıksal düşünce, dünyayı anlamamız için yeterli değildir. Gerçeğe ilişkin tüm bilgiler deneyimle başlar, deneyimle biter.

Doğru, gerekliğin bir kopyası değildir ama, bilim ve insanlığın binlerce yıllık deneyimi göstermektedir ki, doğru nesneldir. Doğru, nesnel olarak var olan dünyayı yansıtır ve içeriği, kişinin bilincine bağlı değildir.

Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Söyleyin bakalım, şimdiye kadar neler özümsediniz?

Benim görüşüm şu ki, “kişiselliğin” merkezi olan bilinç, nihai gerçekliktir ve aynı zamanda bilimsel olarak aşılmazdır. Başka bir deyişle, başka bir varlıkta varlığını kesin olarak ispatlayacak bilimsel bir test yoktur. Diğer biyolojik insan kişilerin, en azından en azından bilinçli davrananların, gerçekten de bilinçli olduğunu varsayıyoruz. Fakat bu da bir varsayımdır ve bu paylaşılan insan konsensüsü, insan deneyiminin ötesine geçtiğimizde yıkılır (örneğin, hayvan bilinci ve uzatma hayvan hakları tartışması).

Kendi deneyimine dayalı olmayan her şeyi sadece bir varsayım olarak kabul et.

Dünyanın kaşifleri olan duyular, bilgiye giden yolu açar.

Dünyadaki başka insanların bana dünya hakkında söyledikleri, benim dünya deneyimimin çok küçük ve önemsiz bir kısmıdır.

Deneyim, yalnızca onu taşıyanı aydınlatan sönük bir lambadır.

Deneyim; kazanılan bilgiden çok, kaybedilen beklentilerden oluşur..

Bilinmesi gereken şeyleri insanın kendisinin tatması daha iyidir. Dünya zevklerinin ve dünya malının insana hayır getirmeyeceğini daha çocukken öğrendim. Hanidir biliyordum bunu, ama ancak şimdi yaşadım. Ve şimdi biliyorum, belleğimle değil, gözlerimle, yüreğimle, midemle biliyorum böyle olduğunu. Ne mutlu bana ki, biliyorum artık!

Bırakın her bir kişi kendi deneyimlediğinden çıkardığı gerçekliği açıklasın.

Herkes sadece kendi deneyimlerine inanır.

Kitaplardan insanları tanıdım ve bütün okuduklarım benim için gerçek oldu.

Bilgelik doğrudan iletilemez ve çağlar boyunca kolayca birikmez.

Bilmenin dört yolu vardır: Uzun yaşamak, çok yer gezmek, kitap okumak ( en kolayı da budur) ve bilge insanlarla sohbet etmek ( bu da en eğlencelisi).

Kendisinden bir şey öğrenilemeyecek tek insan yoktur.

Zor hapislik, güzel aşklar türünden, anatomi ve fizyoloji dersidir, insana kendi vücudunu öğretiyorlar.

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.