Hayatın bana öğrettiği her şeyi, sadece üç sözcükle özetleyebilirim: her şey geçer.

İnsanin dünü, asla yarın gibi olmayabilir; Değişimden başka bir şey ayakta kalamaz!

Zaman, sessiz bir testeredir.

Zaman kimseyi kayırmaz, her canlı yaşlanır, her şey eskir.

Zaman içinde hiç kimse “aynı kişi“ olamaz.

Akıp gider zaman, sana aldırmadan.

Her şey değişir. Hiçbir şey eskisi gibi kalamaz.

Elbet bir gün başı dönecek dünyanın dönmekten. Ağzının suyuna batmışlar için henüz saat erken. "Ben bir ağacım yeşermekte dallarım ya" derken, yere düşen yapraklar ayrılmakta gövdemden.

Zaman uçar. Ama aynı zamanda uçuyor, yeri bir daha doldurulamaz olan zaman uçmakta. Sed fugit interea, fugit irreparabile tempus.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.

Zaman, olaylardan meydana gelen coşkun bir nehir ya da sel gibidir. Fakat her şey onu gördüğümüz anda aslında geçip gitmektedir.

Biraz zaman geçsin her şeyi unutacaksın, biraz zaman geçsin her şey seni unutacak.

Değişmeye inanmazsak, hayata da inanmayız. Zaman var oldukça değişime karşı gelmek amaçsız, saçma ve boşa bir çaba olmaktan öteye geçemez. Tamam, bazı şeyler değişmez ama değişim kavramı hayatın ta kendisidir.

Zaman tuhaf bir kavram. Hep ' zaman geçiyor ' diyoruz ya bir baktım ki geçen ben mişim! Zaman değil.

Bir zamanlar deliler gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

Ömür, tutuşturulmuş bir ot gibidir.

Zaman, sessiz bir testeredir.

Her şey değişir, virgülden öncesi de...

Bu dünyada sabit kalan hiçbir şey yok, istikrarsızlıktan başka.