Oysa zaman değişkendir. Bir saat her zaman bir saat sürmez. Uyuyamadığınızda, görebileceklerinizden korktuğunuz için başınızı çevirip bakamıyorsanız saatler uzar. Zaman keskin dişlerini beyninize geçirir. (Doktor Uyku)

Zaman bazen öylesine hızlı bazen de solucan misali sürünerek geçer. Fakat insan, zamanın nasıl geçtiğini anlamadığı zamanlarda kendini iyi hisseder.

Gelecek daha belirsiz değildir, şimdiden.

Bir guguk kuşu söyleniyor zihnimde: "Henüz değil"

Saçmalıklar yeterince sık tekrarlandığında, kulağa gerçek gibi gelmeye başlar.

Zaman iki nokta arasındaki en uzun mesafedir.

Zihinsel bir ekonomi kuramayan kaybolur.

Yine kırk yaş yine kır saç, yollarla duraklar değişmiyor.

Şizofreni aklın algıya yetmediği durumdur.

Paranoya büyük resmi kaybedip küçük resmi büyük olanın yerine koymaktan kaynaklanır.

Paranoya çemberini geceler tamamlar sabahlar kırar, gecenin tamamladığı çemberi kıramayan bir sabah olursa, o gün paranoid paranoyasını uygular

Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

Küçük fazlalıklara "şahane", "inanılmaz" diyenlerin büyük fazlalıklara doğru genişleyebilecek zihni kalmaz.

Gelecek ileride değil dışarıdadır, geçmiş geride değil içeridedir.

Dış dünya ve zihnimde olup bitenler arasında uçurumlar olabiliyor.

Nasıl gemide giderken ilerlememiz kıyıdaki nesnelerin geri çekilmesiyle, dolayısıyla da küçülmesiyle kendini belli ediyorsa, ihtiyarlamamız da büyük yaşlardaki insanların bize genç görünmeleriyle kendini belli eder.

Zihnin her yanılsaması veya dolaşmasına delilik denmesi gerektiğini söylemiyorum.

Körlerin zaman kavramı yoktur. Zamanla ilgili şeyler de gizlenir onlardan.

Sadece zihnimizin kabul edebileceği şeyleri alabiliriz.

Hayat kısa, yıllar ise uzundur.