İnsan kendi hapishanesinde tutuklu bir varlıktır ve bu tutukluluğunu her yere beraberinde taşır. Kaçamaması bu yüzdendir işte.

Bazı insanlar gerçeklerle yüzleşemiyor.

Kaçmak geçmişle yüzleşmeyi ve rüyalara ulaşmayı gerektirir.

İnsan en çok kaçtığı şeyden asla kurtulamıyor.

Kaçtığını zannederken kendine toslar insan.

Gitmekle kendinden kaçıp kurtulacağını mı sanıyorsun? Nereye gidersen git, üzüntülerin de seninle beraber gelecektir..

İnsan kendinden de kaçamazdı ya. Yerini değiştirirsin, duygularını değiştiremezsin.

Şu an yaşadığımız tarih, bizim yaptığımız veya icat ettiğimiz bir tarih değil. Batılıların yaptıkları ve icat ettikleri bir tarihi biz de yaşamak için çırpınıp duruyoruz. Tarihimizi (=geçmişimizi ve geleceğimizi), kaderimizi, kendi ellerimize almayı başaramadığımız sürece kendimiz olarak varolabileceğimizi elbette ki söyleyemeyiz.

Üç çeşit insan vardır: Kaçanlar, direnenler ve yerinde kımıldamayanlar.

Yaşamdan kaçarak huzur bulamazsın.

Bir hayaleti öldürmek bir gerçeği öldürmekten çok daha zordur.

Bir insanın gerçekten test edilmesi, onun kendisi için hazırladığı rolü ne kadar iyi oynadığı ile değil kaderin ona belirlediği rolü ne kadar iyi oynadığı ile olur.

Herkesin geleceğini yaratan şey geçmişidir.

İyileşme sürecinin en kötü yanı anılarla baş başa kalmak.

Gerçekleri al yoksa gerçekler seni yakalar.

Tarihin, kendisini değiştirdiklerini sanan insanları değiştirmek gibi bir alışkanlığı vardır.

Geçmiş kabul etmiş olsa da, gelecek bazılarımızı kabul etmeyecektir.

Bir kişi kendisinden başka her şeyden kaçabilir.

İnsanın yıldızının parladığı anı bekler.

Birisi bana 'seyahat etmek neye yarar, insan kendisini hiç terketmiyor ki' demişti.