Kaçtığını zannederken kendine toslar insan.

İnsan kendi hapishanesinde tutuklu bir varlıktır ve bu tutukluluğunu her yere beraberinde taşır. Kaçamaması bu yüzdendir işte.

İnsan ne denli uzağa giderse gitsin, yine de kaçamayacağı şeyler var.

Benim kaderim ağlamak, alnımda ağlamak yazıyor.

İnsan kendinden de kaçamazdı ya. Yerini değiştirirsin, duygularını değiştiremezsin.

Üç çeşit insan vardır: Kaçanlar, direnenler ve yerinde kımıldamayanlar.

Bir insanın gerçekten test edilmesi, onun kendisi için hazırladığı rolü ne kadar iyi oynadığı ile değil kaderin ona belirlediği rolü ne kadar iyi oynadığı ile olur.

Tarihin, kendisini değiştirdiklerini sanan insanları değiştirmek gibi bir alışkanlığı vardır.

İnsanın yıldızının parladığı anı bekler.

Birisi bana 'seyahat etmek neye yarar, insan kendisini hiç terketmiyor ki' demişti.

Birisi bana seyahat etmek neye yarar, insan kendisini hiç terketmiyor ki demişti.

Sinekler neyse yaramaz oğlanlara, biz de oyuz tanrılara. Öldürüyorlar bizi zevkleri için.

İnsanların kader dedikleri çoğu zaman sadece kendi kendilerine yaptıkları aptal oyunlar.

Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.

İnsan, meyvanın çekirdeğini taşıması gibi ölümü kendi içinde taşımaktadır.

Bazı insanlar gerçeklerle yüzleşemiyor.

Nereye Giderseniz Gidin, Siz Oradasınız.

İnsan, meyvanın çekirdeğini taşıması gibi ölümü kendi içinde taşımaktadır.

Yalnızlığa yenilmemek için, sık sık hayaller kurulur; ama aslında neyin hayalini kurarsan kur, yalnızlık her hayalin sonudur.

Mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter, yalnızlık gittiğin yoldan gelir.