Evde insan işte insan, arabayı insanlar yalnız kalmak için kullanır oldu.

Yalnızlık sürgün edildiğinde insan kendine daha fazla yaklaşabilir miydi, yoksa aksine kendinden uzaklaşır mıydı? Bireylik kalabalıklar arasında çoğalır mıydı, silinip gider miydi?

Hepimiz, bu denli çok birlikte olmamıza karşın, çok yalnızız.

Tüm belalar, yalnız kalma yeteneğimizin olmayışından gelir başımıza.

İnsan sürüsünden nefret ediyorum ve uzak duruyorum.

O, odasında tek başına oturuyor, çok hafif olduğu için onu unutan kalabalıktan ayrı.

Onca kalabalığa rağmen, bu nasıl bir yalnızlık!

Yalnızlık korkusu, Türk aydınının obsesyonudur.

Doğru söyleyeni dokuz köyden kovdukları yetmiyor onuncu köyün de kapısını kapatıyorlar. Ortada kalıyorsun.

İnsan uçsuz bucaksız kentte yalnız kalır, milyonlarca başka yalnızla yapayalnız.

Keşke onlar beni olduğum gibi kabul etseler.

Kalabalıklar her zaman tehlikelidir. Çünkü İçlerinde kendilerini mutlaka ucuza satan “ALÇAKLAR” bulunur!

Bir başına bütün topluma karşı çıkamazsın.

Gönüllü köleler, özgür olmak isteyenlerden nefret ederler.

alçacık durgun düzlüğümden el sallıyorum beni kınadığınız tepelere...

Amerikalılar kötü alışkanlıkları hakkında iyi şeyler duymayı severler.

Yalnız olmasam da kendimle başbaşayım..

En acil ihtiyacımız, 80 milyon psikolog ve bütün vatandaşlara sabah akşam Xanax. Herkes sakinleşmeli.

Yeryüzünde biyolojik temelli belirgin, psikolojik temelli belirsiz bir adalet vardır, ikisini de hissedemiyorsan sosyal temelli bir adaleti gözeterek davran.

Yalnız kalma potansiyeli zayıf olanlar, masum olaylara felaket senaryosu yazarlar.