Çok az şeye sahip olan insan değil, çok şeyin özlemini çeken insan fakirdir.

Sahip olduğundan fazlasını istemeyen insan zengindir.

İşe yarar yeterince eşyası olanlar yoksul değildir. Karnın tok; gövden ve ayakların sağlıklıysa kralların serveti dahi sana daha fazlasını veremez.

Eğer bir insanı mutlu etmek istiyorsanız; onun zenginliğini arttırmak yerine tutkularını eksiltin.

Sahip olduğundan fazlasını istemeyen insan zengindir.

Gerçek zenginlik de hiçbir şeye ihtiyacı olmamaktır.

Allah'ın verdiğine kanaat eden, halkın en zenginlerindendir.

Mutlu olmak, korku duymaksızın kendi kendinin farkına varabilmektir.

Gerçek ihtiyaçlar olmadan, gerçek hazlar olmaz.

Hakiki bir ihtiyacın olmadığı yerde hakiki bir hazzın var olması söz konusu olamaz.

Büyük çoğunluk yoksulluk içinde kıvranırken, doymak bilmez bir avuç insana memleketin bütün zenginliklerini sömürten bir devlette mutluluk olamaz.

Dünyada kaygısız, huzurla, sevinçle yaşamaktan daha büyük zenginlik olabilir mi?

Bütün zenginliğin bir avuç açgözlü insanın elinde bulunduğu ve çoğunluğun sefalet içinde yaşadığı bir toplumda kimse mutlu olamaz.

Saygınlık, dilenciler üzerinde otoritesini uygulamakla değil, zengin ve mutlu insanları yönetebilmekle sağlanır.

Mutluluğa ulaşmadaki anahtar faktör hoşnutluk duygusudur.

Aşırı doyum kendini engellemektir.

Huzuru tanıyorsanız, o zaman başarılısınızdır; kanaat etmeyi biliyorsanız, o zaman zenginsiniz.

Azla yetinmek bütün bilgeliklerin hocasıdır ve bizim için en güzel düşünceleri yaratır.

Üzerimize yüklenmiş otuz bin tane sorumluluk var. Bütün bunlarla boğuşuyorsun haliyle. Bunların üstesinden gelecek olan farkındalık hali, kendini takip etmek, neyi niçin yaptığını çözmek belli bir bilinç yaratıyor zamanla. Bu bilinç de seni daha mutlu kılıyor.

Eğer sahip olduğunuz şeyi yeterli görmüyorsanız, dünyaya sahip olsanız da mutlu olamazsınız.