Bir gün önceki “ben”i yargılamak isterim. Aynaya bakan gözümden, gözümün gördüğünü tanımlayan beynimden, gözümün gördüğünü yorumlayan yüreğime doğru inerim.

Çoğu erkek, zihinlerini oluşturdukları kadar mutlular.

Delilik, birçok şeyi başarılı bir şekilde çok hızlı düşünmek veya bir şeyi özellikle çok düşünmektir.

Muhakemenin gücü benliğin tutarlığıyla ölçülür.

Travma geçirmiş beden benliğe yabancı gelir.

Kişide yanlış bir zaman algısı olmalı ki benlik algısı oluşabilsin.

Gizlice yapılıp tamamlanan her iş özgüven yükseltir.

Aşk, ortak benlikteki eriyik yapıyı, dış dünyada eriyerek bütünleşmek biçiminde taklit ettiği için vazgeçilmezdir.

Bir kişinin eylemlerinden sorumlu hissetmesi için, davranışın kendisinden kaynaklandığını hissetmesi gerekir.

Kendini bulmak istiyorsan, kendin için düşün.

Bedenimizi hasta eden benliğimizin baskısıdır.

Hoşa gitmeyen bir fikrin doğru olmadığını düşünmek insanın doğasında var. Eğer bir fikir bir insanın hoşuna gitmiyorsa, o zaman o kişinin o fikir aleyhinde argümanlar bulması hiç de zor olmayacaktır.

Aklımdan çıkmadıysam, sorun bende.

Akıl bir düşünce demetidir. Düşünceler düşünen var olduğu için yükselir. Düşünen egodur. Ego arandığı takdirde otomatik olarak yol açılacaktır.

Endişe, güçsüz olduğunuz inancından gelir.

Düşünüyorum, o hâlde varım. (Cogito, ergo sum; je pense, donc je suis.) Varım; çünkü düşünüyorum, çünkü şüphe ediyorum.

Düşünüyorum, öyleyse varım.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Ben belki hakikaten psikopatım

İyi hissetme benliğin Ben buyum diye bağırmasıdır!