Bizim hayatımızı, yokluğun sessizlik ve sakinliğini karıştıracak bir sıkıntı, bir şamata saymak da mümkündür.

Eğer biz yurttaşlar, sanatçılarımızı desteklemez isek ardından hayal gücümüzü hiçbir şeye inanmayarak ve değersiz rüyalardan başka bir şeye sahip olmayarak kaba gerçeğe kurban ederiz.

Kim ne derse desin, mutlu insanın en mutlu anı, uykuya daldığı andır ve mutsuz bir insanın en mutsuz anı, uykudan uyandığı andır. İnsan hayatı, bir tür hata olmalı.

Hiçliğin o keyifli dinginliğini yok yere bozan bir olay diye niteleyebiliriz hayatımızı.

Doğuştan gelen tek bir yanılgı vardır. O da mutlu olmak için burada olduğumuzu sandığımızdır.

Ne zavallı bir görüntüsü var şu insan hayatının! Her gün, her gün gülünç denecek kadar dar bir hareket alanında hep aynı çabalara girişmek!

Bu dünyada sıkıcı, beyler!

Hayal gücünün mutlu bir çabaya girebilmesi için biraz da sıkıntı görmesi gerekir.

Yalnıca pek az kişi gerçeği hayal edebilir.

Hayal ve gerçek birbirinden ayrılmayan bir hiçliktir.

İnsan hayal gücüyle yaşar.

Her şeyde bir sıradanlık var ve herhangi bir şeyin yerine başka bir şey konsa da ferketmeyecek gibi.

Tekelli düzende devletin tekellerin olduğunu söylemek, gerçeğin binde birini anlatmak demek oluyor. Tekelli düzende devlet tekellerle gerçekleşiyor.

Yol, gerçek ve yaşam Ben’im. Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez.

Tanrı ruhtur, O’na tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdırlar.

Gerçeği bileceksiniz ve gerçek sizi özgür kılacak.

Dünyaya ışık geldi, ama insanlar ışığın yerine karanlığı sevdiler. Çünkü yaptıkları işler kötüydü. Kötülük yapan herkes ışıktan nefret eder ve işleri açığa çıkmasın diye ışığa gelmez.

Varlığımı tanımlamak adına yeni sıfatlar yaratabilmeliyim.

Karamsardan varan harbi doğru söz.

Yalanlara radar olsan neye yarar? Zararın dönüşü kârın el mi sallar? Batan güneş yine doğar.