Güneşin doğuşunu ya da umudu yenebilecek bir gece ya da problem asla yoktu.

Karabulutlar üstümüze çökse de bir anda paramparça dağılacaklar. Bulutlar geldikleri gibi giderler oysa güneş hep vardır.

Anadolu; Güneşin doğduğu ülke demektir. Güneş batmış, karanlık çökmüşse, bekle. Yeniden ışıl ışıl doğacak, karanlığı, yarasaları kovacaktır.

Böyle gecenin hayır umulur mu seherinde?

İki güneş geçti bir gece, Biraz yağmur bana, Ben biraz yağmura, Sevdiğin
bir şarkı çaldım radyoda, Yarısına ben eşlik ettim, Yarısına gözlerim,

Zaferin sorunları yenilginin sorunlarından daha makbuldür ama daha az zorlu değildir.

Bir umudu olmalı insanın, ilkbahar güneşi gibi.

Yüzünüzü hep güneşe dönük tutun ki gölge hep arkanıza düşsün.

Gecenin en karanlık anı şafak sökmeden az öncedir...

Gece vakti bir mum güneşten daha parlak olur.

Bir şansı olduğunu düşünmeyin. uzun vadede bu savaşı kazanacağız!

Nihayet, gece, içinden ne renkte bir sabah çıkacağı bilinmediği için ümide de hayli pay bırakan bir kapalı kutudur.

Güneşsiz gün yok bizim için

Eski zaferlerden çok bahsediliyorsa, artık yeni zafer ümitleri kalmamış demektir.

Bi' bırakalım güneş üstümüze doğsun ya, bu ne saygısızlık, sanki "ben senden önce de vardım" gibi...

Ölüler hayata döner mi? Kitaplar hayır diyor, gece evet diye haykırıyor!

Umut zafer değildir.

Vicdanlı insanlar, bir gün mutlaka kazanacaklar.

Karanlık çökünce bütün yorgunluklar gibi bütün umutlar da birbirine benziyor nedense.

Nihayet gece sona erip sabah oluyor. Bir sonraki karanlığa kadar zaman var.