İki insan birbiriyle iletişim kurabildiği sürece yaşın bir önemi yoktur.

Bir insan bir insanı ya üç dakikada tanır, ya hiç dakikada.

Eğer birisi hayvanlarda olduğu gibi insanlar için de şehvetin özgürlüğünü istiyorsa o maymunlaşmıştır.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

İnsanoğlunun edepten nasibi yoksa, insan değildir. İnsan ile hayvanı ayıran edeptir...

Miskin Adem oğlanı, nefse zebun olmuştur. Hayvan canavar gibi, otlamağa kalmıştır.

Gülmek iki insan arasındaki en yakın mesafedir.

İnsana güvenmeden düşte bile yola çıkılmıyor!

Eğer nasıl yaşadığını biliyorsanız bir hayvanın her türlü davranışının bir insanınkine oranla çok daha "öngörülebilir" olduğu doğrudur. Ama belki de arada yalnızca bir derece farkı bulunuyor.

Kıskançlık, insanı alçaltan ve küçülten bir duygudur.

Kavga sevgiden daha fazla yakınlık kurar.

Birincil narsizm hayvana, ikincil olansa insana bağlıdır, o yüzden ilki haklı, sonraki hastalıklıdır.

Bir ilişkinin anahtarı göz göze temastır.

İnsan, mantıklı düşünen bir hayvandır.

İnsanları tanıdığımdan beri hayvanları severim.

İnsan, yiyeceği vakte kadar avıyla dostane ilişkiler sürdürebilen tek hayvandır.

Karşınızdakilerin “insan” olduğunu hiçbir zaman unutmayın!

Ah bu insan yüzleri. Her şeyimizi bağladığımız, durmadan yanıldığımız.

Deli adama "iyisin, iyisin" denilse iyileşmesi, iyi adama "fenasın, fenasın" denilse fenalaşması nâdir değildir.

Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.