Yaşam sevincin duruyor mu hâlâ içinde?

Mutluluğun ruhsal belirtileri: Genellikle neşe, sevinç esenlik duygusu iç huzur, kendisi ile yaşadığı çevre iş ve aile hayatı ile uyumlu içinde olmak, olumlu düşünmek, yaşama sevinci, iyimserlik, iyilik hissi.

Mutluluk bir idealdir, hayal gücünün ürünüdür zira.

Mutluluk mantıksal bir ideal değil bir imgelemdir.

Beni istediğiniz kadar dövün, ama bırakın istediğim kadar güleyim.

Hayattan memnuniyet duyun; çünkü hayat size sevme, çalışma, oynama ve yıldızlara bakma şansı verir.

Eğer günle geceyi neşeyle karşılayabiliyorsan, hayat çiçek ve güzel kokulu otlar kadar hoş bir koku yayıyorsa, daha esnek, daha yıldızlı ve daha ölümsüzse; işte başarı budur.

Bir adam bir düş gördü ve uyandığında yorumcuya giderek düşünü kendisi için yorumlamasını istedi. Yorumcu adama dedi ki, bana uyanıkken gördüğün düşlerle gel ki anlamlarını söyleyebileyim. Ama uykunun düşleri ne benim bilgeliğime aittir ne de senin imgelemine...

Düş kuran kişi hüzünlü olmaktan, tek başına olmaktan ve beklemekten mutluluk duyar..

Hayatın amacı takdir etmektir; şeyleri takdir etmemenin hiçbir anlamı yoktur.

Bir erkeğin yaşayan heyacanının en temel temeli, onun maceraya olan tutkusu. Hayatın neşesi, yeni deneyimlerle karşılaşmamızdan kaynaklanır ve dolayısıyla her geçen gün yeni ve farklı bir güneşe sahip olmak için sonsuz bir ufka sahip olmaktan daha büyük bir mutluluk yoktur.

Hayatta birçok kötü olayla karşılaşmış güçsüz çocukların hayal gücü üstün düzeydedir; böylesi çocuklar, düş kurup dururlar hep.

Gerçek mutluluk, gecenin karanlığında güneşi pencerene çizebilmektir.

Mutluluk bir idealdir, hayal gücünün ürünüdür zira.

Ben bir Amerikan sevmez yaratığım; Amerikanofob olmaktan da mutluyum.

Hem komedi ve hem ütopya, insan aklının egemenliği altında toplumsal yapıda bozuklukların olmayacağı ve ikincisi, eğer olacak olursa, bunun kesinlikle düzeltilebileceğidir. Düzeltmek için ise, anlatmak, göstermek ve ikna etmek yeterlidir. Bu yapılınca var olan yapıdaki bozukluklar ister gülünç bir konuma indirilecek ve isterse, insan onuruna yakışmaz nitelikte bulunarak mahkum edildikten sonra, komediler, mutlaka mutlu son ile biter; ütopyacılar, binlerce yıl sürecek mutluluğun reçetelerini verirler.

Vermek, almaktan daha büyük mutluluktur.

Ne mutlu ruhta yoksul olanlara! Göklerin Egemenliği onlarındır. Ne mutlu yaslı olanlara! Onlar teselli edilecekler. Ne mutlu yumuşak huylu olanlara! Onlar yeryüzünü miras alacaklar. Ne mutlu doğruluğa acıkıp susayanlara! Onlar doyurulacaklar. Ne mutlu merhametli olanlara! Onlar merhamet bulacaklar. Ne mutlu yüreği temiz olanlara! Onlar Tanrı'yı görecekler. Ne mutlu doğruluk uğruna zulüm görenlere! Göklerin Egemenliği onlarındır.

Külle bezenip, gülle kandırıldı tüm hayâllerim.

Bir düş kurdum bin düşündüm düştüm ben. Düştüğüm rüküş düşlerden düşe düşe bî-hâl oldum ben. Var gücümle savaşıp çatışmaktayım. Yabancılık çekerek alışmaktayım. İşte onlar; yaban insanlar... İşte onlar, meyvelerime sapanla taş atanlar. Ağızları lâğım, dilleri kahverengi. Bulunamaz Sago'nun dengi, beni anlaman için gerek biraz bilgi. İlim ilim demek, kendini bilmek demek. Hayat demek değildir sabah, öğle, akşam yemek yemek. Bilekle gelen emekten yemekse hüner demek, bunun için savaş gerek! Hep taarruz var. Hep zarar muharrebelerime katıl bak, kolay mı, zormu hayatım. Ummadığım taşlar başımı yarar, budur maruzatım. Ey zaat-ı pâkım, sübhâniyem; ilhâmına muhtâcım. Dayanmak davranmaktan zor!