Hayatta hiçbir şey insan hayatı kadar değerli değildir.

Yaşıyorsak, hala umut var demektir.

Hayat dediğin uzun bir yorulma sürecidir.

Hayat ölmek için çok kısa.

Eğer bir insanın hayatından daha değerli bir şeyi yoksa onun hayatının da değeri yoktur!..

İnsanın kendi canı öyle tatlıdır ki, bal bile onun yanında çok tuzlu kalır! (Büyünün Gözleri; 2000, Perde II, Sahne III, p. 52)

Hayata bir kere geliyorsun. Doğru yaşarsan, bir kere yeterlidir.

Hayata değer vermeyen onu hak etmemiştir.

Yaşam öylesine zavallı ki ölümsüz olmaya değmez.

Yalnız güzelliğin ölümsüz olduğu hiç de doğru değildir; hayat güzellikten daha ölümsüzdür.

Mutluluk bir amaç değildir. Bir yan üründür.

Diyorum ki; her şeye rağmen insan mühimdir.

Yaşamı seviyorsanız, zamanınızı boşa harcamayın. Çünkü yaşamın özü, zamandır.

Hayatınız altından daha değerli.

Modern bilgi teorisi, yaşamı gerçek bir heyecan haline sokmuştur. Bilgi ile maddenin ayrılmadığı bir zamanda, uç bir aktivist için, yaşam, teori ve yaşama alanı ise epistemolojidir.

Yaşamak ise ancak serüven olduğu zaman yaşamaya değerdir.

Yaşamak, bir dünyaya gözleri kapamalı ve bir başka dünyaya bakmaktır; yürek istiyor. Yaşamaktan korkmak, yozlaşmak oluyor.

İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Canımı yolda buldum, tuttum kolundan evine soktum.

Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?