Anlamadan yaşanıyor da yaşamadan anlaşılmıyor.

Her şeyin en güzelini, en büyüğünü tatmak istiyorum bu hayatta...

Hiçbir şey yaşanmadan gerçek olmaz.

Hayatın tadına baktım.

Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Bir gün bir alışveriş merkezinden kovulmuştum, ancak o günden beri kaç yuvaya davet edildiğimi tahmin edemezsiniz. Sizce hangisi daha önemli?

İnsana ölüm kadar acı da gereklidir.

Eğer birisi gerçekten yaşamak isterse çalışmak ve cesaret etmesi gerek.

Herkes ölür ama herkes gerçekten yaşamaz.

Hayatı yaşamak lazım. 'Ne olacak acaba yarın?' diye düşünmeden... Tolstoy'u okumak lazım, Dostoyevski'yi okumak lazım, Yaşar Kemal'i okumak lazım, Orhan Veli'yi, Sait Faik'i bilmek lazım; Erkan Oğur'u dinlemek lazım, dünya müziğiyle etnik müzikle yakınlık kurmak lazım. Hacı Arif'i tanımak lazım, Itri'yi bilmek lazım. Bunlarla yaşadıkça hayatın zenginleşir ve zaten sen kendi hayatını kurarsın o zaman. Benim tavsiye ettiğim hayat budur yeğen!

Diyorum ki kişinin doğum tarihi pek önemli değil aslında, dünyaya gözlerini açmak daha önemli.

Hayatın erken dönemlerinde birkaç başarısızlık yapmanın en büyük pratik faydası vardır.

Dünyayla ilgili deneyimim, kendilerine bırakılan şeylerin yolunda gitmemesidir.

Deney, öğretmenlerin en iyisidir; yalnız okul masrafı ağırdır.

Dolaşanları bilmezsen düşünceleri tanımazsın.

Bazen çok bildim zannedersin, en büyük hatayı o zaman edersin, Melanie Klein çocuğunu analiz etmiş ve peşinden o çocuk intihar etmişti. Hayat bilgisizlik denizinde yüzenlere şımarmaya yetecek kadar yüzeysel bilgiyi ancak verir, kendisi oysa bütünüyle bilinemeyecek kadar ötededir. Hayatın verdiği anlık bilgiye güvenmeyin, sahtedir; gerçeğe yakın bilgi uzun bir gözlem ve deney sürecinin sonunda belki elde edilebilir.

Yaşadığımı sanıyordum ben, oysa sadece hayata hazırlanıyormuşum.

Yaşamak; deli bir yürekten fazlasını ister.

Hayat yalnızca geriye doğru anlaşılabilir. Fakat ileriye doğru yaşanmalıdır.

Yaşamak dediğin oğlum, zor sanat.