Hani bir yağmur yağar da bazen..
Hani gök gürler ya arkasından,
Hani şimşekler çakar peşinden,
İşte öyle bir şey.

Unutamam bu rüyayı, unutamam çıplak bedenimde dolaşan yağmur damlalarını...

Kadınlar hassas ve hisli, dilekleri içlerinde gizli.

Bir gün önceki “ben”i yargılamak isterim. Aynaya bakan gözümden, gözümün gördüğünü tanımlayan beynimden, gözümün gördüğünü yorumlayan yüreğime doğru inerim.

Yağmur yağıyor Ömür hanım...gökten değil, yüreğimin boşluğundan ömrümün ıssız toprağına...Ve ben sonsuz bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gidiyorum.

Benim için şarkı yaparken önemli olan insanların ne düşündüğü değil benim hislerimi nasıl aktarabileceğim.

Bârân yerine dürr-ü güher yağsa semâdan.

Anlatmak istemiyorum ama
Ben Seni Burada Çok Özledim

İki güneş geçti bir gece, Biraz yağmur bana, Ben biraz yağmura, Sevdiğin
bir şarkı çaldım radyoda, Yarısına ben eşlik ettim, Yarısına gözlerim,

Çok İstanbul'umdur ben; ne trafiğim biter, ne yağmurum. Mesela uyumam.
Birileri vardır mutlaka nöbetimi tutan. Bir tek sensin boğazıma takılan..

Ölümün tadı, dilimin ucunda. Bu dünyadan olmayan bir şey hissediyorum.

Mantığımızın ittiğini tenimiz bağrına basar.

Bir yağmur yağsa da, beraber ıslansak.

Ve toprak ıslak

Gerçek ve kurgu arasındaki fark? Kurgu hissettirmek zorundadır.

Nihayet yağmur başladı. Bu sabah artık, yağmuru neden bu kadar çok sevdiğimi anladım. Ağlayan bir yüreğe benzediği için…

His bir karşılaşma ürünüdür.

Bir yıkayıcı olan yağmurun sokaklarda, bir kirletici olan insandan daha fazla hakkı vardır.

Bizim çağımızda eksik olan şey düşünce değil, tutkudur.

Âşıklara haber vermek isterim: Kalbin tüm meseleleri yalnız kalpte halledilir, çünkü bir hissin hakkından ancak başka bir his gelir. Ümitsiz bir aşkın panzehiri ise nefrettir.