Kütüphane nedir? Beşeriyetin hafızasıdır.

Bazı kitaplar haksız yere unutulur; hiçbiri haksız yere hatırlanmaz.

Sabah saatindeki kitap mürekkebinin kokusunu severim.

Hiçbir iyi kitap, gerçek yüzünü birdenbire göstermez.

Bu sıralar çok okumalıyım, yoksa hüzünleneceğim.

Siz kitap okumayı seviyorsunuz. İyi bir kitap kadar insanı kendinden uzaklaştıran hiçbir şey yoktur.

Kitap tek ölümsüzlüktür.

Lütfen, yalvarıyorum, gidin, televizyonunuzu çöpe atın ve boşalan yere güzel bir kütüphane kurun.

Kütüphaneye kapanın: Lanet olası bilgisayarınızdan ayrılın!

Bir kitap yayınladığınızda , o dünyanın kitabıdır. Dünya onu düzenler.

Kitapların gayesi insanlar dürüst, terbiyeli ve çalışkan olmayı öğretmektir.

Toplumun ahlaka aykırı saydığı kitaplar, topluma kendi ayıbını gösteren kitaplardır.

Eğer bir insan bir kitabı okuduktan sonra, onu tekrar okumaktan zevk almıyorsa, o kitabı okumuş olmasının bile hiçbir değeri yoktur.

Okunması gereken kitaplar en az okunur.

Kütüphane, kitaplara ibadet edilen bir türbe değildir. Edebi tütsünün yakılması gereken veya kişinin ciltli kitaba olan bağlılığının ritüel olarak ifade edildiği bir tapınak değildir.

Kütüphane, fikirlerin doğduğu, tarihin hayat bulduğu bir doğum odasıdır.

Kitabı filmden daha kıymetli bulanlardanım. Ya da şöyle: Kitabı ille de seyretmek gerektiğine inanmam.

Gönlüm de okuyucularımın bu sahifeleri sevmesini istiyor.

İçinde kitap olmayan bir oda ruhsuz bir beden gibidir.

Okuma bir dostluktur.