Hiçbir iyi kitap, gerçek yüzünü birdenbire göstermez.

Söylediklerim kendimedir, sizlere boşluk bırakıyorum.

Eğer Godot ile Tanrı'yı kast etmiş olsaydım, Godot değil Tanrı derdim.

Gönlüm de okuyucularımın bu sahifeleri sevmesini istiyor.

Okur önemli çünkü kitap açılıp okunana kadar ölüdür. Ben kitapları yazıyorum fakat eğer anlaşılmazsa o kitap ölü olmaya devam edecektir.

Ne var ki bu göreceli rahatlama seni tuzağa düşürmek için çok uzun zaman önce okunmuş olsa da şimdi yeniden okunabilecek kitaplar ve hep okumuş numarası yaptığın ama artık gerçekten oturup okumanın zamanı gelmiş olan kitaplar biçiminde pusu kurmuştur.

Bir klasik, söyleyecekleri asla tükenmeyen bir kitaptır.

Kitap gençken inandığımız bir efsanedir, ama yaşımız ilerledikçe onu ciddiye almaya başlarız.

Okur kitap arar ama, kitabın da okuru bulduğunu ben çok gördüm. Açıklanabilir bir şey söylemiyorum belki, ama "rastlantılar"ın çoğu, açıklayamadığımız için rastlantı görünmez mi?

Ben hiçbir yorum yapmıyorum. Nâzım Hikmet'in şiiri bu.

Bazı kitaplar haksız yere unutulur; hiçbiri haksız yere hatırlanmaz.

Kitaplar inanmak için değildir ancak soruşturmak içindir. Bir kitabı değerlendirdiğimizde kendimize sormamız gereken ne söylediği değil ne anlama geldiğidir.

Sabah saatindeki kitap mürekkebinin kokusunu severim.

Hakiki şiir daha anlaşılmadan iletilir.

Kitapsız bir oda, anlamsız yaşamak gibidir.

Dünyadaki her şey günün birinde bir kitap olmak için vardır.

Eğer Leonardo , Mona Lisa tablosunun altına şöyle yazsaydı ona nasıl değer verebilirdik?: "Hanımefendi gülümsüyor çünkü sevgilisinden sakladığı bir sır var" Bu izleyiciyi gerçeğe zincirlerdi ve ben bunun 2001'e (Space Odyssey) olmasını istemiyorum.

Bu sıralar çok okumalıyım, yoksa hüzünleneceğim.

Siz kitap okumayı seviyorsunuz. İyi bir kitap kadar insanı kendinden uzaklaştıran hiçbir şey yoktur.

Kelimeler gücünü hiçbir zaman yitirmez. Boyalar aynıdır fakat yaptığınız tablo farklıdır.Yani malzemesi dil olan edebiyatta da kelimeleri nasıl kullanacağınız önemlidir.