Eğer bir insan bir kitabı okuduktan sonra, onu tekrar okumaktan zevk almıyorsa, o kitabı okumuş olmasının bile hiçbir değeri yoktur.

Kitabı filmden daha kıymetli bulanlardanım. Ya da şöyle: Kitabı ille de seyretmek gerektiğine inanmam.

Kitapları iki gruba ayırmak mümkündür: günün kitapları ve her zamanın kitapları.

Okumaya değer kitap, almaya da değer bir kitaptır.

Sen beni hatırladıktan sonra, herkes unutmuş umrumda değil.

Kötü kitaplar dahi kitaptır, işte bu yüzden onlar da kutsaldır.

Okumayı çok sever, her zaman kitaplara dalıp giderdi. Onun en çok sevdiği şey, ona en değerli ödül kitaptı.

Kapağı açılmayan kitaplar, unutulmuş aşklar gibidir. Kitaplardan söz edelim.

En temel düzeyde, bilgisayarlar benim kitaplarımda insan hafızasının bir mecazi öyküsü. Hafızanın nasılları ve niyeleriyle, kendimizi kim ve ne olarak tanımlama biçimlerimizle, hafızanın nasıl da kolay bir biçimde yenilenmenin konusu olabildiği ile ilgileniyorum Neuromancer ’i yazarken, bu ilgilendiklerimin pek çoğunu bilgisayar mecazı ile ilişkilendirebilmek harika bir şey oluyordu.

Sabah saatindeki kitap mürekkebinin kokusunu severim.

Kitaplar, Edebiyatın parasıdır, ancak yalnızca Bilimin karşılığıdır.

Hiçbir iyi kitap, gerçek yüzünü birdenbire göstermez.

Bir yazarın edebi gücü, bebekliğindeki fantastik materyali hafızaya kaydetme ve ileride geri çağırma yeteneğinden gelir.

Bu sıralar çok okumalıyım, yoksa hüzünleneceğim.

Siz kitap okumayı seviyorsunuz. İyi bir kitap kadar insanı kendinden uzaklaştıran hiçbir şey yoktur.

Kitap yazılı söz, söz dile gelmiş düşünce, düşünce de insanın ta kendisi olduğuna göre kitap düşmanı insan düşmanı demektir.

Kitap tek ölümsüzlüktür.

Sen küçülmezsin Kitapları sevdiğin sürece.

Bir kadın kitaplar uğruna yanabiliyorsa, kitapların içinde birşeyler olmalı...

Şimdiye kadar kimse bir kitabın değerini ödememiştir, yalnız baskı tutarını ödemiştir.