Bazı kitaplar haksız yere unutulur; hiçbiri haksız yere hatırlanmaz.

Derin bir denizin dibine çökmüş bir hazine aşk denen...

İrade, özgürlükten daha değerli olan tek şeydir.

Aşıklar ölmez, ölen hayvan imiş.

Aşık olamayan adem benzer yemişsiz ağaca.

Unutur mu kalp aslını, azınlığını aşkın?

Unutulmuyor deme sakın, unutanlar var.

Her aşk lâyık olduğu kadar yaşar.

Hiç sevmediği halde neden hep değerli olur bırakıp giden ve neden hiç düşünmeden teslim olur kalbin; o seni hiç sevmemişken.

Aşk ne kadar kısa ve unutmak ne kadar uzun.

Eğer sevilmek istiyorsan, sevilmeye değer ol.

Bir insan kendi ölümü ile değil, kendisini sevmiş, yahut sadece tanımış en son insanın da toprağa düşmesiyle ölür.

İnsan, ya hayrandır sana, ya düşman. Ya hiç yokmuşsun gibi unutulursun, ya bir dakika bile çıkmazsın akıldan.

İçimde mis kokulu kızıl bir gül gibi duruyor zaman.

Asıl zevk, uğruna bir başkasından vazgeçilendir.

Her şeyden önce, sevmek, sevilmekten daha iyi ve güzel diye düşündüm. Hayatı öyle değerli kılıyordu ki, bu nedenle insan ölmek istemiyordu.

Beni unutmanız uzun sürmez. Gidenler çabuk unutulur.

Yürekten sevdiğin bir kişi varsa, bir kişi olsun yeter, hayatın kurtulmuş demektir.

Dünya kuruldu kurulalı bilinir: Aşk, derinliğinin farkına, ancak ayrılık saati gelip çattığında varır.

Sevdanın insanın aklını başından aldığı, belleğini sildiği söylenir sık sık.