Eğer içimizde bir vicdan bulunuyorsa o doğuştan gelme değildir.

İnsan karar verince öldürmeye birini, gerekçe bulur önce ikna eder kendini.

Dün gece bir kızı saldırıya uğramaktan kurtardım. Kendimi kontrol ettim.

Fakat insanın kendini asıl kendine karşı müdafaası zor, belki imkansızdır.

Kısacası hayvanlara doğal olarak empati hissettiğimiz, hayvanların acı çekmelerini istemediğimiz ama bir yandan da hayvan yediğimiz için karnizm normalde karşı çıkacağımız baskıcı bir sistemi desteklememizi sağlamak için bir dizi araçla vicdanımızı baskı altına almamızı sağlamak zorundadır.

Çocuklar, ben anladım bu vicdan azabı denilen şeyi. Hiç kimse kendisininkini hatırlamıyor. Herkes başkalarının çekmesi gereken vicdan azabını biliyor.

Eylem bana kesinlikle haklı göründü.

Bir şeyi arzuladığımızda ya da onun peşinden koştuğumuzda, zihinlerimiz o şeyin yalnızca iyi yönleri ya da özellikleri üzerine odaklanır; onu elde ettiğimizdeyse yalnızca kötü yönleri ya da özelliklerine.

Hüzünlü bir vicdan insanı mikroptan daha hızlı öldürür.

Akıl soranlar ancak, yanlış karar verecekleri zaman, vicdanlarının sesini susturmakta yardımcı aradıkları için sorarlar.

Izdırapların en büyüğü kendi kendini suçlu görme duygusudur.

Bir insan başka birisine işkence edilmesini nasıl haklı bulabilirdi?

İnsan hatalı olması halinde bütün insanlığın onaylaması, kendisini haklı çıkarmaz.

Komşularından daha haklı olan bir kişi, zaten bir kişilik bir çoğunluktur.

Bir kötümser başına kötü olaylar geldiğinde sevinendir çünkü ancak böylece kendini haklı hisseder.

Ah insanlar!... Vicdanlarıyla bir türlü gizli sözleşme yaparak rahatlama imkanını bu danışıklı dövüşte ararlar.

İnsanlar tuhaftır; fena bir şey yapmakta olduklarını hissedecek olurlarsa, mutlaka en evvel vicdanlarını susturacak bir sebep bulurlar.

Vicdan, içinizden geçen Birisi bakıyor olabilir sesidir.

Mutsuzluğun tesellisi, onu belli etmekten alınan zevktir.

Bedava psikolog bulursam, depresyona girmeyi düşünüyorum.