Komşularından daha haklı olan bir kişi, zaten bir kişilik bir çoğunluktur.

Kendinize güveniniz. Yolunuza güveniniz. Çünkü şimdi tarihimizin yolumuzun en güvenli dönemindeyiz. Bu otuz yıllık savaşta ateşin çemberinden saflaşarak geliyoruz. Saflaştık; kamyonları, fadimeleri çatlatan bir saflıktır. Bu çatlaktan fışkıran ise sadece doğruluğumuz ve savaşımızın haklılığıdır. Yoldaşlarımız, bütün çatlaklardan fışkıran gerçekler, sadece ve sadece, bizlerin, doğruluğunu kanıtlamaktadırlar.

Yaptığımız her işte, 'insanı ve vicdanı merkeze alma' kaygımız hep ön planda oldu. Farklı sesleri bir araya getiren forumda da bu temel ilkemizi hep merkezde tuttuk. Haktan yana taraf olmak, doğrunun yanında durmak, insanlığın sancılarına çözüm aramak, mazlumun sesi olmak... Türkiye'nin bu insani yaklaşımı bize hep ilham oldu. Türkiye'nin ve dolayısıyla TRT'nin bu ali gönüllü tavrı, binlerce yıllık medeniyet ve değerler mirasımızdandır. Fakat maalesef; güçlü yalanın, haklı gerçeğe galebe çaldığı bir çağdayız. Yalan haber ve bilgi çarpıtmanın dünyanın sayılı medya kuruluşları tarafından bile sürekli yapıldığına şahit olmaktayız.

Pek umudum yoktu, ama hiç olmazsa vicdanım rahat.

Hayatta gerçekten doğru yapmak zorunda olduğun çok az şey var. Yeter ki bir çok şeyi yanlış yapma.

Vicdanı tatmin eden her neyse, gerçek de odur.

Samimi olanın hatası, samimiyetsizin doğrusundan dahi şirin gelir insana çoğu zaman.

Hayatını, başkasının yanlışıyla doğrulamaya çalışanın, ne hayatında huzur olur, ne de doğrusu itibar görür.

Gerçek, hata yapana, karmaşaya düşenden daha yakındır.

Kimin haklı olduğu değil, doğru olan, önemli olan budur.

İnsanın vicdanı hatırladığı müddetçe hiçbir hata unutulmuş değildir.

Doğru olanı yapmaktan asla utanç duyma.

Kısa bir süredir korkmuyorum, belki de bunun nedeni sonunda doğru şeyi yapmakta olduğumdur.

Kapanmayan tek yara vicdan yarasıdır.

Asla vicdanınızın sesini kendinizden uzak tutmayın.

Korku, en beşeri duygudur. Benim iktidarlara başkaldırışımı görenlerden kimi beni korkusuz insan sandılar. Oysa ben korkarım. Ne var ki, bende, başkalarına yararlı olacaksa, doğru bildiğimi, inandığımı söylemek, açıklamak duygusu, korku duygusuna her zaman üstün gelmiştir. Korkarım, yine söylerim. Korkmuyorum diyenler, ya başkalarına yalan söylüyorlar, ya kendilerine yalan söyleyip kendilerini kandırıyorlar ya da bilmeyerek insan olmadıklarını söylüyorlar.

Kendi vicdanımız, filozofların en aydınlanmış olanıdır.

Korkaklık “güvenilir mi?” diye sorar. Menfaat “politik mi?” diye sorar. Ancak vicdan “doğru mu?” diye sorar. Ve öyle bir an gelir ki insan ne güvenilir, ne politik ne de popüler olmayan bir tavır almak zorunda kalır; çünkü vicdanı ona bunu yapmanın doğru olduğunu söylemektedir.

Eğer senin için doğru olan hayatı yaşadığını hissediyorsan, diğer insanların standartlarının ne olduğunun hiçbir önemi yoktur.

Vicdan yalan söylemez.