Nesnelerin aslı öyle değildir, sese ve renge çevirmek, onları anlamak için bizim yaptığımız işlemdir, her canlı öyle yapmak zorunda değil, nesneyi elektromanyetik radyasyona çevirerek "gören" yılan var mesela.

Hiçlik aldatır.

Dış dünyayı algılayamayız. Bu dış dünyanın, içimizdeki öznel uyarılarını algılarız sadece.

Algılanan şey, var olan şeydir.

Bir hakikat, Tanrı sözü olduğu için değil, belki eşyanın hakikatine uygun olduğu için doğrudur.

Ben de zaten bir düşüm, gelip geçici...

Bütün bilimimiz, tek bir şeyin içsel varlığına dokunmayan, soyutlanmış bireysel dış işaretlerle hesaplar.

Dinlerin bilgi diye niteledikleri veriler, duyularla kazanılmadığından gerçek değil, birer boş sanıdır. Bu nedenle dinsel alanın bilgi sorunuyla bağlantısı yoktur.

Yaşanan olayların dışında bilinecek bir varlık yoktur.

Adı her yerde kendisi yok!

Hiçbir şey yoktur; bir şey olsaydı bile biz onu bilemezdik; bildiğimizi var saysak bile başkalarına bildiremezdik.

Bilim, fikirlerin boşluk içinde var olduklarını kavramamıza izin vermiyor?

Bilim, gerçekliğin ölçütüdür.

İşte evren karşımızda duruyor ve hepsi bu.

Devrimci politka, eninde-sonunda, bir bilgi sorunudur. Devrimcilik, eninde-sonunda, epistemolojik bir süreçtir.

Modern bilgi teorisi, yaşamı gerçek bir heyecan haline sokmuştur. Bilgi ile maddenin ayrılmadığı bir zamanda, uç bir aktivist için, yaşam, teori ve yaşama alanı ise epistemolojidir.

Bu devlete namusuyla çalışan, zengin olamaz.

Külle bezenip, gülle kandırıldı tüm hayâllerim.

Son pişmanlık sabaha varmaz bir karanlık. Nefsinin dişleri kalmamış seni dişlemekten yazık. Belki sana göre ben delirmiş ve sorunluyum; ben senin varmak istediğim o yolun sonuyum.

Biz varımızı ortaya koysak, yokumuzdan utanırız.