İnsan bir şey yapmaya hep geç kalırdı.

Ne yazık ki, birisi tecrübe kazandıkça, gençliğini kaybediyor.

Aşka harcanmayan zaman, ziyandır.

Yaşadığımı sanıyordum ben, oysa sadece hayata hazırlanıyormuşum.

Nasıl gemide giderken ilerlememiz kıyıdaki nesnelerin geri çekilmesiyle, dolayısıyla da küçülmesiyle kendini belli ediyorsa, ihtiyarlamamız da büyük yaşlardaki insanların bize genç görünmeleriyle kendini belli eder.

Gençlik, sahip olunmaya değer tek şeydir.

Bir suçluyu aklar gibi, Akıp giden günlerimiz.

Yeniden genç olmayı istemiyorum, tek istediğim yaşlanmaya devam edebilmek.

İnsan, gençlikte dilediğine ihtiyarlıkta bol bol sahiptir.

Zamanın kısalığından en çok yakınanlar zamanlarını en kötü kullananlardır.

Her vakti biten şahıs, muhlet talep ederken fırsatı olan kişi, (bunun değerini bilmeyerek) işlerini sonraya ertelemekle kendini oyalar.

Yaşlılar bir zamanlar gençti, gençler hiç yaşlı olmadılar.

Erken yaşta ölmüş biri gibiyim. Tüm yaşantım başka türlü olabilirdi'lerle geçiyor.

Gençlikte sevmek için yaşarız, yaş ilerledikçe yaşamayı severiz.

Yalnız kalmaktan daha kötü şeyler de vardır hayatta ama genellikle bir ömür alır bunun farkına varmak o zaman da çok geçtir ve çok geçten daha kötü bir şey yoktur hayatta.

Çünkü beklenenden tez düştü ak'lar çocuk sakallarıma.

Annemin sözünü hiç dinlemedim; içki içtim, sigara içtim, küfrettim, kızları üzdüm.Ve biliyorum ki hiçbir zaman şirinleri göremeyeceğim.

Gençlik gençken harcandı.

Hayatın en büyük trajedisi çok çabuk yaşIanmamız, ama çok geç akıIIanmamızdır.

Yaşamda yalnızca bir kez genç olunuyor.