Gözyaşları üzüntü kadar sevinç anlamına da gelebilir.

Gooooooooaaaaaaaut...

Ağlamak, öfke, delice nefret, doruklarda aşk, doyumsuz sevinç, kahreden keder, kısaca hayat ve nefesindir.

Sevinç şeylerin içinde değildir; içimizdedir.

Sevincin kapıları, acıların anahtarlarıyla açılır.

Kadın, gözyaşlarını saklamak için şişeler üretmiş tek canlıdır.

Aslında bir insanın gözyaşı, gülüşünden daha samimi ve tatlıdır. Çünkü unutma, her gülüşün altında bir ihanet saklıdır.

İnsan, tebessümle gözyaşı arasında gidip gelen bir sarkaçtır.

Sevincin de kederin de kaynağı insanın kendi içidir.

Ağlayabilirdim, ama neye yarardı?

Bir gün havuzda oturduğumu hatırlıyorum ve birden gözyaşları yanağımdan aşağı akıyordu. Neden bu kadar mutsuzdum? Başardım. Güvenliğim vardı. Fakat yeterli değildi. İçeride patlıyordum.

Zaman, Beklerken çok yavaş, Korkarken çok hızlı, Kederliyken çok uzun, Sevinçliyken çok kısa.

Sevinciniz peçesini kaldırmış kederinizdir. Daima birlikte gelirler. Biri yanı başınızdayken, diğeri yatağınızda uyuklamaktadır.

Biz sevinçlerimizi ve hüzünlerimizi onları yaşamadan çok önce tercih ederiz.

İnsan, tebessümle gözyaşı arasında gidip gelen bir sarkaçtır.

Acılar ve sevinçler, birbirine komşu.

Acılar geçicidir. Ama her sevinç, en derin sonsuzluğa uzanır.

Ahlaka dair ne biliyorsam bunu futbola borçluyum. Çünkü top hiçbir zaman beklediğim köşeden gelmedi.

Neyi yaşıyoruz şu anda, Nelerle sığmıyoruz dünyaya, Aşktan Öfkeye geçiriyoruz birdenbire, Sevinçten üzüntülere, Durgunluktan coşkulara koşuyoruz, Coşkulardan Mutsuzluğa gömülüyoruz sessizce Ve yaşıyoruz böylece her yılı, Koskoca bitmez bir saniyede.

Ağlamak için kötü bir şey olması gerekmiyor, mutlu olmak da bazen gözyaşı sebebidir.