Evet, bu doğru. İnsanlar birbirine benzemez.

Halk böyle istiyor ile elit böyle istiyor arasında büyük bir fark yoktur

Eşit olmayan insanlara, eşit davranmaktan daha büyük eşitsizlik olamaz.

Yeryüzünde insan birlikleri vardır, sorumlu insanlar birliği, saldırgan insanlar birliği, atik insanlar birliği, tembel insanlar birliği gibi. Aile, takım, parti, cemaat gibi insan meclisleri ise farklı birliklerden üyeler bir araya geldiğinde ancak kurulur.

İnsanda iki temel fark vardır: cinsiyet ve kuşak farkı, diğer farklar bu ikisi üzerine bina edilir.

Herkesin bu derece birbirine benzediği bir toplumda, yalnızca anormalliğin bir değeri vardır.

Doğrudur. Eğer "kendi olmak" istemek, sürüden ayrılıp bir birey olmak, kendini bir sanat yapıtı yoluyla var etmek, kral çıplak demek bir ruh hastalığıysa, Fikret Muallâ da bir ruh , bir akıl hastasıydı.

Maalesef toplum olarak biz sınırlarımızı zorlama çabasına hiç girmiyoruz.

Belki de insanlığın laneti budur. Birbirimizden çok farklı olmamız değil, birbirimize çok benziyor olmamızdır lanetimiz.

Hepimiz deli doğuyoruz. Bazıları böyle kalıyor.

Belki de biz alışılmışın ilerisindeyiz.

Biz, yabanda ağlayan tuhaf bir azınlığız.

İnançlar insanları birbirinden ayırır. Şüphe onları bir araya getirir.

Atıl dumandan şimşek çıkmaz. Milletin üzerinde duman var, devamlı kolaycılık.

Hepimizin dediği bir olursa yaşamanın tadı mı kalır?

İnsanlar çeşit çeşit. Anlayış kaplarının derinliği de… İnsanlık serüvenini ilginç kılan da işte bu çeşitlilik ve farklılık.

Ve aynı ihtirasla tekrar ediyorum yine. Onlar ki; toprakta karınca, suda balık, havada kuş kadar çokturlar. Korkak, cesur, cahil ve çocukturlar.

Bu dünyada milyarlarca insan var, hepsi de başka başka. Hiçbiri birbirine benzemez..

Farklılıkları bilmek ve buna uygun davranmak en doğrusu; herkes en iyi yaptığı şeyi yapmalı.

Entelektüel çaba ve uğraş her zaman tarihin önündedir. Tarih çoğu zaman bu entelektüel çaba ve uğraşın boyutu, derinliği ve gücüne göre biçim alır.